விசித்திரமான கிராமம்-குட்டிக்கதை

அது ஒரு விசித்திரமான கிராமம். அந்த ஊரில் உள்ள ஒவ்வொருவரும் ஆளுக்கொரு பீத்தலான பையை வைத்திருப்பார்கள். தினமும் கஷ்டப்பட்டு உழைத்து அந்த பீத்தலான பைக்குகள் உணவுப் பொருட்கள், பானங்கள் என்று இட்டு நிரப்புவார்கள். எவ்வளவு இட்டாலும் அது ஒருபோதும் நிரம்புவதில்லை. ஏனென்றால் பீத்தலான பையில் இருந்து சிறிது நேரத்திலே அவை வெளியேறிவிடும். அது நிரம்பாது என்று தெரிந்தாலும் யாரும் விடுவதாக இல்லை. தினமும் கஷ்டப்பட்டு உழைத்து ஏதாவது ஒன்றை உள்ளே இட்டு நிரப்புவார்கள். சிலர் தம் வசதிக்கேற்ப விதம் விதமான விலையுயர்ந்த பண்டங்களை போட்டு நிரப்புவார்கள். விலை கூடியதோ குறைந்ததோ அந்தப் பை ஒருபோதும் நிரம்புவதில்லை.

உள்ளே தினமும் பண்டங்களை போட்டு நிரப்புவதோடு நிறுத்தாமல், ஒவ்வொருவரும் தங்கள் வசதிக்கேற்ப அந்த பீத்தல் பையை அலங்காரம் செய்வார்கள். விலை கூடிய பொருட்களால் அலங்காரம் செய்வதை பெருமையாக கருதிய பலர் மிகவும் பெறுமதி மிக்க பொருட்களால் அலங்காரம் செய்தார்கள். அந்த பீத்தல் பையை வைப்தற்கென்றே விதம் விதமாக வீடுகள் அமைத்து அதற்குள் அந்த பையை வைத்தார்கள்.சிலர் தங்கள் வசதிக்கேற்ப குடிசை அமைத்து தங்கள் பீத்தல் பைகளை வைத்தார்கள். சிலர் தமது செழிப்பை காட்டுவதற்காக மாடமாளிகைகள் அமைத்து அதில் தங்கள் பீத்தல் பைகளை வைத்தார்கள்.

அந்த பீத்தல் பைகளுக்கு ஒரு அதிசய இயல்பும் உள்ளது. இரண்டு விதமான பீத்தல் பைகள் ஒன்றுடன் ஒன்று சேரும்போது புதிதாக ஒரு பீத்தல்பை தோன்றும். அந்த பீத்தல் பைகளும் நினைத்தன நாம் ஒன்றுடன் ஒன்று சேர்வதும், புதிய பீத்தல் பையை உண்டாக்குவதும்தான் தம் பிறவிப் பயனென்று. அதனால் இரண்டு விதமான பீத்தல் பைகளை ஒன்றாக்கி வைப்பது அந்த ஊரில் வழக்கமானது. இரண்டு பீத்தல் பைகளை ஒன்றாக்கி வைப்பதை பெரும் நிகழ்வாக கொண்டாடினார்கள். அலங்காரம், ஆட்டம், பாட்டம் என்று அமர்களப்படுத்தினார்கள்.

பின் ஒருநாளில் பண்டங்களை உள்நிரப்ப முடியாமல், உருவம் சிதைந்து, துர்நாற்றம் எடுக்கும் வகையில் அந்த பீத்தல் பைகள் மாறிவிடும். அப்படி ஒரு பை மாறுவதை பார்த்து, ஏனைய பைகள் சுற்றிநின்று கவலைப்பட்டு கதறி அழும்.

ஆம் அது ஒரு விசித்திரமான கிராமம்.

அந்த விசித்திரமான கிராமம்தான் இந்த உலகம். அந்த பீத்தல் பைதான் உங்கள் உடல். அதை நிரப்பப் பாடுபடும் நீங்கள் அதை உணர்வதே இல்லை.

ஊற்றைச் சரீரத்தை யாபாசக் கொட்டிலை யூன்பொதிந்த

பீற்றற் துருத்தியைச் சோறிடுந் தோற்பையைப் பேசரிய

காற்றிற் பொதிந்த நிலையற்ற பாண்டத்தைக் காதல் செய்தே

யேற்றித் திரிந்துவிட் டேனிறைவா, கச்சியேகம்பனே!

நாறுமுடலை, நரிப்பொதி சோற்றினை, நான்தினமுஞ்
சோறுங் கறியும்நிரப்பிய பாண்டத்தைத் தோகையர்தம்
கூறும்மலமும் இரத்தமுஞ் சோருங் குழியில்விழாது
ஏறும் படியருள்வாய் இறைவா, கச்சியேகம்பனே!

தோட்டத்தில் கிடைத்த டைனோசர் குட்டிகள்-சிறுகதை

 ஒரு நாள் ஒரு விவசாயி தனது தோட்டைத்தை விரிவுபடுத்தும் நோக்கத்தில் அருகில் உள்ள பற்றைக் காட்டை சுத்தம் செய்தார். அந்தப் பகுதியில் பற்றைகளோடு சேர்த்து கற்களும் கிடந்தது. கற்களை அகற்றினால் தான் பயிரிட முடியும் என்பதால் மிகவும் சிரமப்பட்டு அந்த கற்களையும் அகற்றினார். அப்போதுதான் கற்களின் இடுக்குகளின் கீழே வித்தியாசமான முட்டைகள் சில இருப்பதைக் கண்டார். அவை சாதாரண முட்டைகளைவிட பெரிய உருவத்தில் கொஞ்சம் கடினமான ஓட்டுடன் இருந்தன. விவசாயி அவற்றை கவனமாக தோண்டியெடுத்து ஒரு ஓரத்தில் வைத்துவிட்டு மீதமுள்ள நிலத்தை சுத்தமாக்க ஆரம்பித்துவிட்டார். 

விவசாயி தோட்டம் செய்வதற்கான நிலம் முழுவதும் சுத்தம் செய்தபின்னர் நிலத்தை பண்படுத்தி பயிர்களை நட்டார். வாரங்கள் சில கடந்தபின்னர்தான் அவருக்கு முட்டையின் ஞாபகம் வந்தது. அந்த வித்தியாசமான முட்டைகளை வைத்த இடத்திற்கு சென்று பார்த்தார். அவருக்கு ஒரே ஆச்சரியம். அந்த முட்டைகள் சிலவற்றில் இருந்து டைனோசர் குட்டிகள் பொரித்திருந்தது. அழிந்து போனதாக சொல்லப்பட்ட டைனோசர்கள் தனது தோட்டத்தில் இருப்பதைப் பார்த்து அவரால் நம்பமுடியவில்லை.

தகவல் ஊரெல்லாம் பரவியது. அதற்குள் வன ஜீவராசிகள் திணைக்களத்தினருக்கு தகவல் செல்ல அவர்களும் வந்துவிட்டார்கள். வந்தவர்கள் டைனோசர் குட்டிகளை பாதுகாப்பாக மீட்டு தமது திணைக்களத்தின் பாதுகாப்பு மையத்திற்கு கொண்டு சென்றார்கள். நாட்கள் வாரங்கள் என்று வருடங்கள் சில கடந்தது. இப்போது டைனோசர் குட்டிகள் வளர்ந்து பெரிதாக ஆகிவிட்டன. அவை தாவர உண்ணி டைனோசர்கள். மிகவும் பெரிய உருவில் வளர்ந்து நின்றன. யானையை விட பெருத்த உருவம், ஒட்டகச்சிவிங்கியை விட நீண்ட கழுத்து என்று அதன் உருவம் பார்ப்பவர்களை ஆச்சரியப்படுத்தியது. வளர்ந்த குட்டிகளில் ஒன்று மக்கள் பார்வைக்காக மிருகக்காட்சி சாலையில் சேர்க்கப்பட்டது. தகவல் கேள்விப்பட்டு நாடு முழுவதும் உள்ள மக்கள், கூட்டம் கூட்டமாக வந்தனர். 

தீயாய் பரவிய செய்தி அந்தப் பார்வையற்றறோர் இல்லத்தில் இருந்தவர்களுக்கும் எட்டியது. அந்த டைனோசர் பற்றி மற்றவர்கள் சொல்வதைக் கேட்க அவர்களுக்கும் ஆர்வம் பற்றிக்கொண்டது. அந்த இல்லத்தில் இருந்த பிறவிக் குருடர்கள் நால்வர் எப்படியாவது அந்த டைனோசரை பார்த்து விடுவது என்று புறப்பட்டார்கள். ஒருவாறு மிருகக்காட்சி சாலைக்கு வந்து டைனோசர் இருக்கும் இடத்திற்கும் வந்துவிட்டார்கள். இவ்வளவு தூரம் வந்தவர்கள் தாம் எப்படி டைனோசரை பார்ப்பது என்பதை சிந்திக்கவில்லை. நால்வரும்  உட்கார்ந்திருந்தது கவலையோடு யோசித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அப்போதுதான் நால்வரில் ஒருவனுக்கு அந்த யோசனை தோன்றியது. எம்மால் பார்க்கத்தானே முடியாது அருகில் சென்று தடவிப் பார்ப்போம் என்றான். மற்றவர்களுக்கும் அந்த யோசனை சரியாக படவே சந்தோஷமாக சம்மதித்தனர்.

நால்வரும் எழுந்து டைனோசர் கூண்டு அருகில் சென்றனர். வாயில் காவலரிடம் தங்கள் பிரச்சினைகளை சொல்லி தடவிப் பார்க்க அனுமதி கோரினர். காவலனுக்கும் இவர்களைப் பார்க்க பாவமாக இருந்தது. சரி, ஒவ்வொருவராக சென்று தடவிப் பார்த்துவிட்டு வாருங்கள் என்று சொல்லி அனுமதித்தார்.

முதலில் ஒருவன் உள்ளே போனான். போனவன் டைனோசரின் வாலைப் பிடித்தான். நுணியில் சிறிதாக இருந்து மேலே செல்லச் செல்ல அகலமாக போனது வால். ஒரு பக்கத்தில் முள்போல் சொரசொரப்பாக இருந்தது. அதன் உயரம் ஓரளவுக்கு மேல் அவனுக்கு எட்டவில்லை. அவன் எட்டிய அளவுக்கு தடவிப் பார்த்துவிட்டு வந்துவிட்டான்.

அடுத்தவன் சென்று டைனோசரின் கால்களைப் பிடித்த்தான். உருளையாக மொழுமொழுவென்று சீராக இருந்தது. அப்படியே உருளை அவனது கைகள் எட்டாத உயரத்திற்கு சென்றது. அவனும் எட்டும் அளவுக்கு தடவிப் பார்த்துவிட்டு வந்துவிட்டான்.

மூன்றாமவன் சென்றான். அவன் நான்கு கால்களுக்கும் நடுவில் நின்றான் நகர்ந்து தொட்டுத் தடவிப் பார்த்தான். நான்கு உருளைகள் நான்கு இடத்தில் இருப்பதைக் கண்டான். அவனும் தடவிப் பார்த்துவிட்டு வந்துவிட்டான்.

நான்காமவன் உள்ளே சென்றபோது டைனோசர் களைப்பில் சரிந்து படுத்திருந்தது. போனவன் வயிற்றை தடவினான்,பெரிய கோளம்போல இருந்தது. எட்டிப் பார்த்தான் ஒரு அளவுக்கு மேல் எட்டவில்லை. சற்று நகர்ந்து பார்த்தான். சரிந்து படுத்திருந்த டைனோசரின் இரண்டு கால்களையும் தடவினான். இரண்டு உருளைகள் ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக பின்னியது போல இருந்தது. அவனும் தடவிப் பார்த்துவிட்டு வந்துவிட்டான்.

நான்கு நண்பர்களுக்கும் டைனோசரை  பார்த்ததில் மிக்க மகிழ்ச்சி. மகிழ்ச்சியோடு தமது இல்லத்திற்கு திரும்பினார்கள். இல்லத்தில் இருந்த ஏனைய குருடர்கள் டைனோசர் எப்படி இருக்கும் என்று கேட்டார்கள். 

அதற்கு முதலாமவன் கீழே ஒடுங்கி  மேலே அகன்று உருளையாக செல்லும் என்றான். அது முள்போல் இருக்கும், ஆனால் எட்டாது என்றான். இடைமறித்த இரண்டாமவன் இல்லை இல்லை உருளையாகத்தான் இருக்கும். ஆனால் ஒரே அளவில்தான் இருக்கும். முள் எல்லாம் இல்லை, மொழு மொழு என்றிருக்கும். எட்டாது என்பது உண்மைதான் என்றான். அப்போது இடைமறித்த மூன்றாமவன் ஒரு உருளை இல்லை நான்கு உருளைகளாக இருக்கும். நான்கும் வேறு வேறு இடத்தில் இருக்கும், ஆனால் எட்டாது என்பது உண்மைதான் என்றான். அதன்பின் நான்காமவன் சொன்னான் நீங்கள் மூவரும் சொல்வது தவறு. அது கோளமான வடிவத்தில் தான் இருக்கும். இரண்டு உருளைகள் பின்னியதுபோல கிடையாக இருக்கும். அனால அந்த உருளைகள் கோளத்துடன் இணைக்கப்பட்டிருக்கும் என்றான்.

இந்த நான்கு பார்வையற்றவர்கள் போலத்தான் நாம் இந்துக்கள் இல்லை சைவர்கள், நாம் இந்துக்கள் இல்லை வைணவர்கள் என்று சொல்லி வாதாடும் உட் தத்துவக்காரர்கள்  அனைவரும் இருக்கிறார்கள்.

நான்கு குருடர்களும் சொன்ன டைனோசர் உருவம் எப்படி உண்மையில் டைனோசர் இல்லையோ, அதுபோலத்தான் இந்த சைவ, வைணவ பிரிவினர் சொல்வதும் இந்துமதம் இல்லை. சைவம், வைணவம் என்பவை இந்த குருடர்கள் தடவிப் பார்த்த டைனோசரின் ஏதோ ஒரு பாகத்தையும், இந்து என்பது இவர்களின் பார்வையில் படாத இவர்கள் தொட்டுணராத முழுமையான டைனோசரையும் ஒத்தது. 

இல்லத்திற்கு திரும்பி வந்த நால்வரிடம் டைனோசர் பற்றி கேட்ட ஏனைய குருடர்களின் நிலையில் இருப்பவர்கள்தான் இந்த கிறிஸ்தவ, இஸ்லாமியர்கள். அவர்களுக்கு தடவிப் பார்க்கும் ஆர்வமும் இல்லை, அதற்கான வாய்ப்புகளும் அவர்களின் மதத்தில் இல்லை. இல்லத்தில் இருந்துகொண்டே டைனோசர் எப்படி இருக்கும் என்று கேட்ட குருடர்களைப் பார்க்கிலும் அந்த நான்கு குருடர்களும் மேம்பட்டவர்களே தவிர, அவர்களும் முழுமையாக டைனோசரை பார்க்க பார்வை பெறவேண்டும்.

கிறிஸ்தவ இஸ்லாமிய மதங்களைவிட சைவம் வைணவம் மேலானது என்று பேசிக்கொண்டு இருக்காமல், இவற்றையும் உள்ளடக்கிய, இவற்றையும் கடந்த இந்து தர்மத்தின் முழுமையை உணர்ந்து கொள்ளுங்கள். ஆன்மீகம் என்பது முழுமையை நோக்கிய பயணம். பரந்த பார்வையுடன் இந்துவாய் வாழ்வோம்.. குருட்டு நம்பிக்கைகளை தூக்கி வீசிவிட்டு இந்துக்களாக மாறுவோம்..

பறங்கியர்கள் கரையார்கள் என்ற சாதிய அடையாளத்திற்குள் ஒழிகிறார்களா?

இலங்கையில் பெரும்பாலான பறங்கியர்கள் தங்களை கரையார் என்ற சாதிய அடையாளத்திற்குள் மறைத்துக்கொள்கிறார்களா? இந்த கேள்வி உங்களுக்கு எப்போதாவது தோன்றி இருக்கிறதா?

இலங்கையில் சாதிய, மத ரீதியாக பிரிவினைகள், சாதிய, மத ரீதியான அரசியல் என்பவை வெளிப்படையாக பேசப்பட்டாவிட்டாலும் தேர்தலில் வெற்றி தோல்விகளை தீர்மானிக்கும் காரணியாக சாதியும் மதமுமே இருக்கிறது. 

கடந்த பாராளுமன்ற தேர்தலில் வன்னி தேர்தல் மாவட்டத்தில் நடந்ததை சற்று திரும்பிப் பார்ப்போம். வன்னி தேர்தல் தொகுதியில் ஆறு பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் தெரிவாக முடியும். இந்த தொகுதியில் சுமார் 80 வீதமானோர் தமிழர்கள். 12 வீதமானோர் பறங்கியர்கள் (இலங்கையில் கிறிஸ்தவர்கள் பறங்கியர்கள் என்ற தனியான இனம் என்பதை அரசியலமைப்பு சட்டம் உறுதிப்படுத்துகிறது) மீதம் சோனகர்கள், சிங்களவர்கள் வாழ்கிறார்கள். (இலங்கை அரசியலமைப்பு சட்டம் முஸ்லிம்கள் சோனகர் என்ற தனியான இனம் என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது).

இந்த தேர்தல் தொகுதியில் 80 வீதமானோர் தமிழர்களாக இருந்தபோதும் ஒரு தமிழ் பாராளுமன்ற உறுப்பினர் கூட தெரிவாகவில்லை. 12 வீதம் உள்ள பறங்கிய இனத்தவர்கள் 4 பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களையும், 6 வீதம் உள்ள சோனகர்கள் 2 பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களையும் பெற்றுக்கொள்ள முடிந்தது. 

இது எவ்வாறு சாத்தியமானது..?

இங்குதான் கரையார் என்ற அடையாளத்திற்குள் பறங்கியர்கள் ஒழிந்துகொள்வதன் தந்திரம் உள்ளது. வன்னி தேர்தல் தொகுதியில் முல்லைத்தீவு மன்னார் ஆகிய மாவட்டங்களில் கரையோரப் பகுதிகளில் அதிகமான மக்கள் வாழ்கின்றனர். அவர்கள் பெரும்பாலும் மீன்பிடி மற்றும் அதுசார்ந்த தொழில்களில் ஈடுபடும் பாரம்பரிய கரையார மக்கள். இந்த கரையோரப் பகுதிகளில் வாழும் பறங்கியர்களும் கடற்தொழில் சம்பந்தப்பட்ட தொழில்களையே செய்கின்றனர். அதனால் அவர்களுக்கு தொழில் அடிப்படையில் கரையார் சாதிக்குள் ஒழிந்து கொள்வது இலகுவானது. 

இவ்வாறு பெரும்பான்மையாக உள்ள கரையார் சாதிக்குள் தம்மை ஒழித்துக் கொண்டவர்கள் மதரீதியான தம்மை புறக்கணித்து விடக்கூடாது என்பதற்காக சாதிய ரீதியான பிரிவினையை உண்டுபண்ணினார்கள்.  பெரும்பான்மை கரையார சாதியினரிடம் சென்று எங்கள் கரையார சாதியை சேர்ந்த வேட்பாளர்களுக்கு வாக்களிக்க வேண்டும் என்று பிரச்சாரம் செய்தார்கள். அதே நேரத்தில் பறங்கியர்கள் பெரும்பான்மையாக வாழும் இடங்களில், நாங்கள் கிறிஸ்தவ வேட்பாளர்களுக்கே வாக்களிக்க வேண்டும் என்று பிரச்சாரம் செய்தார்கள். அதேபோல் பள்ளர், நளவர் போன்ற சாதிகள் அதிகமாக வாழும் உட்கிராமங்களுக்கு சென்று உயர்சாதிய வெறுப்பை பரப்பி தமக்கு வாக்களிக்குமாறு பிரச்சாரம் செய்தார்கள். அதைவிட புதிதாக மதமாற்றம் செய்யப்பட்ட மக்கள் அவர்களின் இலகுவான வாக்குகளாக மாறினார்கள்.

இப்போது சிந்தித்து பாருங்கள். சாதியம் பேசி தமிழர்கள் வாக்குகளை அறுவடை செய்த அவர்கள், மத ஒற்றுமை பேசி கிறிஸ்தவ பறங்கியர்கள் அனைவரது ஓட்டுக்களையும் பெற்றார்கள். அதைவிட இல்லாத சாதிய கொடுமையை கற்பனையில் உண்டாக்கி பள்ளர் நளவர் போன்ற சாதிகளின் ஓட்டுக்களையும் அறுவடை செய்தார்கள்.

அப்படியானால் தமிழ் வேட்பாளர்கள் என்ன செய்தார்கள்? 

நாங்கள் சாதியை வைத்தோ, மதத்தை வைத்தோ அரசியல் செய்யமாட்டோம், எம் தமிழ் வாக்காளர்களை ஒன்றிணைக்க மாட்டோம் என்று தங்களுக்குள் பிரிந்து நின்றார்கள். தமிழ் வேட்பாளர்கள் சிலர் பறங்கிய வேட்பாளர்களுடன் கூட்டுச் சேர்ந்து பறங்கிய வேட்பாளர்களுக்கு விருப்பு வாக்குகளைப் பெற்றுக் கொடுத்தார்கள். 

ஆக, தமக்குள் ஒன்றிணைந்து செயற்பட முடியாததாலும், தமிழர்கள் அனைவரையும் பறங்கியர்கள் உண்டாக்கிய சாதிய பிரிவினையில் இருந்து மீட்க முடியாததாலும், நான்கு பறங்கியர்கள் வெற்றிபெற ஒரு தமிழர் கூட வெல்ல முடியாமல் போனது..

சரி இந்த பறங்கியர்கள் கரையார் என்ற சாதிய அடையாளத்திற்குள் மட்டுந்தான் ஒழிகிறார்களா என்றால் இல்லை என்பதே பதிலாகும். எந்த இடத்தில் எந்த சாதி ஆதிக்கம் செலுத்துகிறதோ, பெரும்பான்மையாக இருக்கிறதோ அங்கே அந்த சாதியின் பெயரால் தங்களை அடையாளப்படுத்திக் கொள்வார்கள். யாழ்ப்பாணத்தில் நகர்ப் பகுதிகளில், உட் கிராமங்களில் இருக்கும் பெரும்பாலான பறங்கியர்கள் தம்மை வெள்ளாளர்கள் என்று சொல்லி மறைத்துக் கொள்வார்கள். பள்ளர் நளவர்கள் அதிகமாக செறிவாக வாழும் பகுதிகளில் தங்களை அவ்வாறே அடையாளப்படுத்திக் கொள்வார்கள். அதேநேரம் கிழக்கு மாகாணத்தில் முக்குவர்கள் பெரும்பான்மையாக ஆதிக்க சாதிகளாக இருப்பதால் அங்கு தம்மை முக்குவர்களாக அடையாளப்படுத்திக் கொள்வார்கள். 

இவ்வாறு அந்தந்த இடத்தில் தங்களை அந்தந்த சாதிகளாக மறைத்துக் கொள்ளும் பறங்கியர்கள், தாங்கள் அந்த சாதிகளில் இருந்து மதம்மாறி சென்றவர்கள் என்பதுபோன்ற தோற்றத்தை உண்டாக்குவதற்காக சிலரை கிறிஸ்தவ மதத்திற்கு மாற்றுவார்கள். சிலருடன் திருமண பந்தத்தை உண்டாக்குவார்கள்.(ஆனால் அவர்களையும் மதமாற்றுவார்கள்) 

இங்கே  தமிழர்களை மதமாற்றம் செய்வதே பறங்கியர்கள் தம்மை மறைத்துக் கொள்வதற்காகத்தான். மதமாற்றம் செய்யப்பட்ட தமிழர்கள் பறங்கியர்கள் தனியான இனமல்ல, அவர்கள் இங்கிருந்து மதம்மாறி சென்றவர்களே என்ற தோற்றத்தை உண்டாக்கி பறங்கியர்களை காப்பாற்றும் அரணாக விளங்குகிறார்கள்.

இந்த நிலைதானே இப்போதும் தொடர்கிறது... மாற்றுவதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும்? யார் செய்வது? இதுதான் எம்முன்னே உள்ள பல்லாயிரம் டாலர் பெறுமதியான கேள்வி...

(பறங்கியர்கள் என்பவர்கள் ஐரோப்பிய கிறித்தவ ஆட்சியில் ஆபிரிக்காவில் இருந்தும், ஏனைய காலணித்துவ நாடுகளில் இருந்தும் அடிமைகளாக கொண்டுவரப்பட்ட மக்களையும், இங்கே பூர்வீகமாக வாழ்ந்த மக்களையும் வன்புணர்வு செய்து, பாலில் அடிமைகளாக பயன்படுத்தி ஐரோப்பிய ஆட்சியாளர்களுக்கு ஆதரவாக இருக்கும் வகையில் உருவாக்கப்பட்ட புதிய ஒரு கலப்பினமாகும். இவர்கள் இந்த தேசத்தின் பாரம்பரியம் கலாச்சாரம் என்பவற்றை மலினமாகவும், ஐரோப்பியர்களை உயர்வானவர்கள் என்றும், அவர்களின் கலாச்சாரம் உயர்வானது என்றும் நம்பும் வகையில் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு மூளைச்சலவை செய்யப்பட்ட இனமாகும்)

முஸ்லிம் ஹோட்டலும் ஓசி பிரியாணியும்-சிறுகதை

 அந்த 'முஸ்லிம் ஹோட்டல்' எப்போதும் பரபரப்பாகவே இருக்கும். மூன்று வேளையும் கூட்டத்திற்கு குறைவில்லை. முஸ்லிம் ஹோட்டல் என்றாலும் தமிழர்கள்தான் அதிகமாக உணவுண்ண வருவார்கள். அந்த ஹோட்டலுக்கு புதிதாக வேலைக்கு வந்தவன்தான் இந்த முபாரக்.

பள்ளியில் இருந்து பயிற்சிக்காக அனுப்பப்படும் சிறுவர்கள், இங்கு பயிற்சி பெற்றதன் பின்னரே வேறு ஹோட்டல்களுக்கு அனுப்பப்படுவார்கள். தமக்கு விசுவாசமாக செயற்படும் சிறுவர்களையே பள்ளிவாசல் பயிற்சிக்கு அனுப்புவது வழக்கம். அப்படி பள்ளியில் இருந்து பயிற்சிக்காக அனுப்பப்பட்டவன்தான் இவன். 

அவனது தந்தை வேறு திருமணம் முடித்து வருடங்கள் சில கடந்துவிட்டது. சௌதி அரேபியாவிற்கு வீட்டுப் பணிப்பெண்ணாக சென்ற அவனது தாய் நாடு திரும்பி சில மாதங்களே ஆகிறது. நார்நாராக கிழிக்கப்பட்டு நடைபிணமாகத்தான் வந்து சேர்ந்தாள்.  முபாரக்கிற்கு கீழே ஆறு சகோதரர்கள்.  வறுமை அவனது குடும்பத்தை ஆட்டிப் படைத்தது. குடும்பச் சுமை அவன் தலையில் விழ, பள்ளிப்படிப்பை நிறுத்திவிட்டு வேலைக்கு புறப்பட்டுவிட்டான்.

எச்சில் உணவை கொட்ட விடாமல் கோப்பையை வாங்கவேண்டும். பிரியாணி, பிரைட்ரைஸ், கொத்துரொட்டி என்று தனிப் பாத்திரங்கள் உள்ளே வைக்கப்பட்டிருக்கும். சாப்பிட்டவர்கள் மிச்சம் விடும் சாப்பாடுகளை எடுத்து உள்ளே தனித்தனியாக இருக்கும் பாத்திரங்களில் சேமிக்க வேண்டும். இதுதான் அவனுக்கு கொடுக்கப்பட்ட முதலாவது வேலை. அவனுக்கு இது ஏனென்று புரியவில்லை ஆனாலும் செய்தான். 

மாட்டிறைச்சியுடன் நாய் இறைச்சியை கலப்பது, மலசல கூடத்திற்குள் வைத்து இறைச்சி வெட்டுவது, மலட்டுத்தன்மையை உண்டாகும் மருந்துகளை உணவில் கலந்து கொடுப்பது என்று, வழக்கமாக முஸ்லிம் ஹோட்டல்கள் மீது வைக்கப்படும் குற்றச்சாட்டுகள் இவர்கள் மீதும் வைக்கப்படும். ஆனால் அரசியல் செல்வாக்கு அவற்றை இல்லாமல் செய்துவிடும். இவ்வாறு ஏதாவது ஒரு சம்பவம் அறிந்தவுடன் தமிழர்கள் சிலநாட்கள் போகாமல் இருப்பார்கள், பின் தமது வழக்கமான மறதியால் சென்று உண்ண ஆரம்பித்து விடுவார்கள். 

முன்பொருமுறை நாய் இறைச்சியை மாட்டிறைச்சியுடன் கலக்கும்போது  பிடிபட்டு சிலகாலம் கடை பூட்டப்பட்டும் இருந்து. ஆனால் அரசியல் செல்வாக்கினால் சிறிது காலத்திலேயே மீண்டும் திறந்து விட்டார்கள். இப்படி நாய் இறைச்சி, மலட்டுத்தன்மை மாத்திரை என்று மோசமான வேலைகளைச் செய்யும் முஸ்லிம்களின் கடைகளுக்கு இனி போகவே கூடாது என்று சத்தியம் செய்த தமிழர்கள் கூட சிறிது நாட்களில் எல்லாவற்றையும் மறந்து செல்ல ஆரம்பித்து விட்டார்கள். 

முபாரக் வேலைக்கு சேர்ந்த நாளில் இருந்தே பார்க்கிறான், தினமும் சில அரசியல் கட்சிகளின் உள்ளூர் பிரமுகர்களும், சில பொலீசாரும் இங்கு வந்துதான் உணவருந்திவிட்டு செல்கிறார்கள். சிலவேளை பார்சலும் கட்டிக்கொண்டு செல்வார்கள். ஒருபோதும் அவர்கள் பணம் கொடுத்ததில்லை. ஆனாலும் முதலாளி  "சாருக்கு ஸ்பெஷலா ஒரு பிரைட் ரைஸ் கொடுங்க, சாருக்கு ஸ்பெஷலா ஒரு பிரியாணி கொடுங்க" என்று வலுவாக உபசரிப்பார். வருபவர்கள் சிலவேளை சிற்றுண்டி கேட்டாலும் "இன்னைக்கு பிரைட் ரைஸ் நல்லாருக்கு சார் சாப்பிட்டு பாருங்க, பிரியாணி சாப்பிடுங்க சார் நல்லாருக்கு" என்று முதலாளி சந்தோஷமாக கொடுப்பார். அவர்களும் சந்தோசமாக சாப்பிட்டுவிட்டு செல்வார்கள். 

என்னதான் பிரச்சினைகள் வரும்போது  இவர்கள் துணைக்கு நின்றாலும், தினமும் மாறி மாறி இத்தனை பேர் ஓசியில் சாப்பிட்டு செல்வதும், சிற்றுண்டி கேட்பவர்களை வற்புறுத்தி பிரியாணி, பிரைட் ரைஸ் என்று சாப்பிட கொடுப்பதும் முபாரக்கிற்கு உறுத்தலாக இருந்தது. அந்த ஹோட்டலில் வேலை செய்பவர்களில் அவன்தான் அதிகம் படித்தவன். 9 வது வரை படித்திருக்கிறான். அதனால் அவன் சற்று சிந்தித்தான். "முதலாளிக்கு அறிவில்லையா, சிற்றுண்டி கேட்பவருக்கு எதுக்கு பிரைட் ரைஸ் கொடுத்து செலவை கூட்டுறார், அவங்க சாப்பிடுறதே ஓசிச் சாப்பாடுதானே" என்று யோசித்தான். 

இவை எல்லாவற்றையும் விட அவனுக்கு இன்னுமோர் கவலை. அரசியல் அல்லக்கைகள், பொலீஸ்காரர் என்று வருவார் போவார் எல்லோருக்கும் ஓசியில் பிரியாணி, பிரைட் ரைஸ் என்று கொடுக்கும் முதலாளி தன்னைப் போல் வேலை செய்பவர்களுக்கு அதனை உண்ணத் தராமல் தனியாக சமைத்து சாப்பாடு கொடுப்பது ஏன் என்பதே அந்த கவலை. இரவில் மிஞ்சிய பிரைட் ரைஸ், பிரியாணியை கூட தமக்குத் தராமல் பிரிட்ஜில் வைத்து மறுநாள் விற்பதை நினைக்க அவனுக்கு முதலாளிமேல் கோபமும் வந்தது. வாரத்தில் ஒன்றிரண்டு நாள் வேலை செய்பவர்களுக்கு என்று தனியாக பிரியாணி, பிரைட் ரைஸ், கொத்து என்று செய்து உண்ண கொடுப்பார்களே தவிர கடைக்கென்று சமைக்கும் உணவை உண்ணவிட மாட்டார்கள். இதைக் கேட்டவேண்டும், கேட்கவேண்டும் என்று அவன் மனம் தவித்துக்கொண்டே இருந்தது.

இது இப்படி இருக்க ஒருநாள் மாலைவேளை சில முஸ்லிம்கள் சாப்பிட வந்தார்கள். அந்த நேரத்தில் கடைக்குள் கூட்டம் குறைவாகவே இருந்தது. வந்தவர்கள் சாப்பிட பிரியாணி தருமாறு கேட்டார்கள். முதலாளி வேகமாக வந்து பிரியாணி இல்லை என்று சொல்லி அவர்களுக்கு வேறு உணவை உண்ணக்கொடுத்தார்.

சாப்பிட வந்தவர்கள் போய்விட்டார்கள். கடைக்குள் வேலை செய்பவர்களும் யாரும் இல்லை. இரவுச் சமையலுக்காக எல்லோரும் கிச்சனுக்கு சென்றுவிட்டார்கள். இதுதான் சந்தர்ப்பம் என்று கருதிய முபாரக் முதலாளியிடம் தன் நீண்டநாள் கேள்விகளை கேட்டான். 

"முதலாளி, வர்ர அரசியல் கட்சிக்காரங்க, பொலீஸ்காரங்க எல்லாத்துக்கும் பிரைட் ரைஸ், கொத்து ரொட்டி, பிரியாணின்னு ஃப்ரீயா கொடுக்கிறீங்க, கொடுக்கிறது பத்தாதுன்னு அவுங்க பலகாரம் கேட்டாலும் பிரியாணி சாப்பிடுங்க, பிரைட் ரைஸ் சாப்பிடுங்கன்னு எதுக்கு செலவ கூட்டுறிங்க" என்றான்.

"உனக்கு புரியிற மாதிரி சொல்றன், நீ வேலைக்கு வந்தப்ப உனக்கு என்ன வேலை கொடுத்தோம்?" என்றார்.

"சாப்பிட்டவங்களோட சாப்பாட்டு மீதியை எடுத்துப்போய் உள்ள இருக்கிற பாத்திரத்தில தனித்தனியா போடச்சொன்னிங்க முதலாளி" 

"அந்த சாப்பாட்டு மீதியை என்ன பண்ணினோம்னு தெரியுமா?"

"தெரியாது முதலாளி, என்ன பண்ணினோம்?"

"டெய்லி வந்து கட்சிக்காரங்க, பொலீஸ்காரங்கனு ஓசியில சாப்பிடுறது அந்த எச்சை சாப்பாடுதான்"

"இப்ப புரியுதா பலகாரம் கேட்டவங்களுக்கு ஏன் பிரியாணி, பிரைட் ரைஸ்னு கொடுத்தமுன்னு?"

"புரியுது முதலாளி, பலகாரம், கோக், பெப்சின்னு குடிச்சா ரொம்ப செலவாயிடும். எச்சை சோறு லாபம்தான் முதலாளி"

"அதுசரி முதலாளி, பிரியாணி உள்ள இருக்கில்ல, இப்ப வந்த நம்மாளுங்களுக்கு ஏன் இல்லைன்னு சொன்னீங்க?"

"நம்மாளுங்க என்கிறதாலதான் இல்லைன்னு சொன்னேன், நம்மாளுங்க சாப்பிட செஞ்சது முடிஞ்சு, அது தமிழனுங்க சாப்பிட செஞ்சது. அத நம்மாளுங்களுக்கு எப்டி கொடுக்கிறது. அதை சாப்பிட்டு நாளைக்கு நம்மாளுங்க சந்ததி இல்லாமல் அலையுறதா?" என்றார்.

"அதெல்லாம் சரி முதலாளி, எங்களுக்கு மட்டும் எதுக்கு தனியா சமைச்சு சாப்பாடு தர்றீங்க? மிஞ்சிய பிரியாணிய கூட நம்மளை சாப்பிட விடுறதில்லையே ஏன்?" என்றான் முபாரக்.

"இப்பத்தானே சொன்னேன், நம்மாளுங்க வந்தப்பவே சாப்பிட கொடுக்கலை அந்த பிரியாணியை, என்கூடவே இருக்கிற உங்களுக்கு கொடுத்த நம்ம முஸ்லிம் ஜாதியை நானே அழிக்கறதா? மிச்சம் இருந்தா ஃபிரிட்ஜ்ல வைச்சிட்டு நாளைக்கு தமிழங்களுக்கு வித்திடலாம். நாம எப்படி அதை சாப்பிடுறது?" என்றார்.

நாய் இறைச்சி கலந்த சாப்பாட்டை, மலட்டுத்தன்மை மாத்திரை கலந்த உணவை ஒரு முஸ்லிம் சாப்பிட்டு விடக்கூடாது என்ற முதலாளியின் நல்லெண்ணத்தை புரிந்து கொள்ளாமல் அவரை தப்பாக நினைத்ததை எண்ணி வருந்தினான். என்னை மன்னித்து விடுங்கள் முதலாளி என்று மனதுக்குள் கேட்டுக்கொண்டே கிச்சனை நோக்கி நடந்தான்.

https://lankasee.com/2018/02/27/நாய்க்கறியால்-வந்த-விபரீ/நாய்க்கறி கொடுத்ததால் உடைக்கப்பட்ட ஹோட்டல்

https://www.onlinejaffna.com/2019/01/blog-post_499.html?m=1

ரொட்டிக் கல்லில் படுத்துறங்கும் நாய் பூனை

https://yarl.com/forum3/topic/67361-யாழ்-கொத்துரொட்டிக்-கடையில்-நாய்-இறைச்சி-வலம்புரி-நாளேடு-முஸ்லிம்களால்-தீக்கிரை/

யாழ்ப்பாணம் முஸ்லிம் ஹோட்டல் ஒன்றில் நாய்க்கறி விற்பனை செய்த செய்தியை வெளியிட்ட பத்திரிகை எரிப்பு. முஸ்லிம்கள் போராட்டம்.

https://youturn.in/factcheck/srilanka-sterilize-pill.html

முஸ்லிம் உணவகங்களில் கருத்தடை மாத்திரை

http://punithapoomi.com/2018/02/37570/

கருத்தடை மாத்திரை கலந்ததை ஒத்துக்கொண்ட முஸ்லிம் ஹோட்டல் உரிமையாளர்

https://www.netrigun.com/2017/07/21/எல்லை-மீறும்-முஸ்லீம்-உண/

சுவைக்காக உணவில் புளுசேர்த்து விற்பனை

https://www.hirunews.lk/tamil/162605/மட்டக்களப்பின்-பிரபல-உணவகத்தின்-கழிவறையில்-இறைச்சி-மீட்பு-படங்கள்

கழிவறைக்குள் இறைச்சியை வைத்து சமைத்த முஸ்லிம் ஹோட்டல்

இந்துக்களை வன்புணர்வு செய்த இஸ்லாமிய கிறிஸ்தவர்கள்.

இங்குள்ள இஸ்லாமியர்கள், கிறிஸ்தவர்கள் இப்படி பெருமையாக பேசுவதுண்டு. அதாவது இஸ்லாமிய, கிறிஸ்தவ படையெடுப்புகளின்போது இங்கிருந்த ஆண்களை கொன்றுவிட்டு, பெண்கள் சிறுவர்கள் அடிமைகளாக்கி பாலியல் அடிமைகளாக பயன்படுத்தியதாகவும், விற்பனை செய்ததாகவும் சொல்வார்கள். நிச்சயமாக இவர்கள் சொல்லும் இந்த வரலாறு உண்மையானது.

சரி, இந்த இஸ்லாமிய ஜிகாத், கிறிஸ்தவ சிலுவைப் போர் என்பவற்றின் போது கொல்லப்பட்ட, அடிமைகளாக்கப்பட்ட நபர்கள் யார்? தப்பித்தவர்கள் யார்?

மத்திய கிழக்கு நாடுகள், ஆபிரிக்க நாடுகள், ஐரோப்பிய நாடுகள், இந்திய அயல் நாடுகள் என்பவற்றில் இருந்த இந்து ஆண்களே இவ்வாறு கொல்லப்பட்டார்கள். இந்துப் பெண்களே பாலியல் அடிமைகளாக கொண்டு செல்லப்பட்டு விற்கப்பட்டார்கள். இந்து சிறுவர்களே அடிமைகளாக பிடித்துச் செல்லப்பட்டு விற்கப்பட்டார்கள்.

பிடித்துச் செல்லப்பட்ட அடிமைகள் என்ன ஆனார்கள்?

அடிமைகளாக பிடித்துச் செல்லப்பட்ட பெண்கள் சிறுவர்கள் மதம் மாற்றப்பட்டார்கள். ஜிகாதி படைகளால் கூட்டுப் பாலியல் வல்லுறவுக்கு உட்படுத்தப்பட்டார்கள். பின் தங்களுக்குள் பிரித்துக் கொள்ளப்பட்டார்கள். விற்கப்பட்டார்கள். 

அந்த கிறிஸ்தவ இஸ்லாமிய படையெடுப்புக்களில் தப்பித்தவர்கள் இன்றும் இந்துக்களாக வாழ்கிறார்கள்.

அப்படி தப்பித்து இந்துக்களாக வாழ வழியின்றி கூட்டுப் பாலியல் வல்லுறவுக்கு உட்படுத்தப்பட்டு மதமாற்றம் செய்யப்பட்ட பெண்களின் வம்சத்தில் வந்தவர்கள்தான் இன்றைய இஸ்லாமிய கிறிஸ்தவ சமூகத்தவர்கள்.

உலகம் முழுவதும் உள்ள இஸ்லாமியர்கள் கிறிஸ்தவர்கள் அனைவரும் பாலியல் வல்லுறவுக்கு உட்படுத்தப்பட்ட பெண்களின் வம்சத்தில் வந்தவர்கள்தான். அதனை குர்ஆன் பைபிள் போன்ற அவர்களின் மதநூல்களே உறுதிப்படுத்துகிறது.

சாதாரணமாக தப்பான உறவில் பிறந்த ஒரு பிள்ளையே மனப்பாதிப்புகளுடன், கொஞ்சம் முரட்டுத்தனமான சுபாவத்துடன் இருப்பதை உங்கள் ஊர்களிலேயே பார்த்திருப்பீர்கள். அவர்களுக்கே இவ்வளவு பாதிப்பு இருக்கும் போது, கூட்டுப் பாலியல் வல்லுறவுக்கு உட்படுத்தப்பட்ட, யாராலும் காப்பாற்றப்படாத, பெண்களின் சந்ததிகளில் உண்டான இஸ்லாமிய, கிறிஸ்தவ சமூகத்தவர்கள் விரக்தி அடைந்த, வன்முறைகளில் நாட்டம் உடையவர்களாக, சக மனிதர்கள் மீது வெறுப்புற்றவர்களாக இருப்பதில் ஆச்சரியம் ஏதுமில்லை. 

இஸ்லாமியர்கள், கிறிஸ்தவர்கள் படையெடுத்து இந்துக்களை கொன்று, இந்துப் பெண்களை வன்புணர்வு செய்தார்கள் என்று பெருமையாக பேசுபவர்கள், அந்த வன்புணர்வு செய்யப்பட்ட பெண்களின் வம்சத்தில் வந்தவர்கள் இன்றைய இஸ்லாமிய கிறிஸ்தவர்கள் என்பதை உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும்.

இஸ்லாமிய, கிறிஸ்தவர்களே! உங்கள் உளவியல் சிக்கல்கள் எங்களுக்கு புரிகிறது. ஆனால் அதிலிருந்து விடுபட உங்களால் மட்டுமே முடியும். நீங்கள் பற்றிப் பிடித்திருக்கும், உங்கள் அசிங்கமான, அடிமை அடையாளங்களை தூக்கி வீசுங்கள். அப்போதுதான் உளவியல் சிக்கலில் இருந்து விடுபடுவீர்கள்.

ராசாவைக் கைவிடாத தளபதி-குட்டிக்கதை

அளவுக்கு அதிகமான இடத்தை ராசாவுக்கு கொடுத்திருந்தார் தளபதி. வழக்கமாக தாழ்ந்த சாதிகளை தள்ளியே வைக்கும் தளபதி ராசாவுக்கு மட்டும் தளர்வினை காட்டியது பாரதிக்கு உறுத்திக் கொண்டே இருந்தது. எப்படியாவது கேட்டுவிட வேண்டும் என்று மனம் துருதுருத்துக்கொண்டே இருந்தது.

ஒருநாள் வெளியாட்கள் யாருமில்லை. தளபதியுடன் பாரதி மட்டுமே தனியாக இருந்தார். இதுதான் சந்தர்ப்பம் என்று முடிவெடுத்த பாரதி "தளபதி! கீழ்சாதி பயலுகளுக்கு ரொம்ப இடங்கொடுக்கக்கூடாது, அவனுகளை கொஞ்சம் தள்ளியே வைக்கணும்னு சொல்லுவிங்க, இப்ப நகராட்சி தலைவர் பதவி கேட்டப்ப கூட கொடுக்கிற மாதிரி கொடுத்து பின்னாடி பிடுங்கி எடுத்திங்க, உங்க பேச்சை கேட்டுதான் நம்மாளுங்க திருமா பயலுக்கு இப்பவும் பிளாஸ்டிக் செயார் போடுறாங்க, ஆனா நீங்க மட்டும் இந்த ராசா பயலுக்கு அதிகமா இடங்கொடுக்கிறிங்களோன்னு தோணுது" என்று மூச்சு விடாமல் கேட்டார்.

பாரதியை ஏற இறங்க பார்த்த தளபதி வாயை ஒருபக்கம் கோணிவைத்தவாறு "எல்லாம் காரணத்தோடதான், திருமாவும் ராசாவும் ஒன்னுன்னு எனக்கும் தெரியும், நாம அவுங்கள நாயாக்கூட மதிக்கிறதில்லன்னு தெரிஞ்சும், ரெண்டு பயலுகளும் தங்களோட லாபத்துக்காகதான் நம்மட கால்ல விழுந்து கிடக்கிறாங்க.. ஆனா என் உள்வீட்டு அசிங்கத்தை மறைக்கனும்னுதான் இந்த ராஜா பயலை அண்டி வச்சிருக்கவேண்டி இருக்கு, நான் எதுசெய்தாலும் ஒரு காரணம் இருக்கும், ஏன்னா நான் கலைஞரோட பிள்ளை இல்லையா?" என்றார்.

பாரதிக்கு ரெட் லைட் மீடியாவில் செய்தி பார்த்தது போல் இருந்தது. ஒன்றும் புரியவில்லை. "ஊரே அன்பழகனுக்கு பிறந்தவன் என்று சொல்லுது, இவன் வேற எப்பவும் நான் கலைஞரோட பிள்ளை இல்லையா என்று சந்தேகமாவே கேட்டிட்டு அலையுறான்" என்று மனதுக்குள் திட்டியவாறு "என்ன சொல்றீங்க தளபதி, இந்த கீழ்சாதி பயல் ராசாவை வீட்டுக்குள்ளே அண்டி வைச்சிருக்கிறதுதான் எனக்கு அசிங்கமா தோணுது , நீங்க என்னன்னா இவனை அண்டி வைச்சு அசிங்கத்தை மறைக்கிறேன் எங்கிறீங்க" என்றார்.

பாரதி, நான் தெளிவா சொல்றேன், நம்மோட தலைவர் அப்பா டாடி கலைஞர் இருக்கிறாருல்ல, அவரோட துணைவியோட மகள் கனிமொழி ஒரு ஓடுகாலின்னு உனக்கே தெரியும். அவ கல்யாணம் பண்ணிறதும், விடுறதுமா கொஞ்சகாலத்தை ஓட்டினா, பிறகு கண்டவங்ககூடவும் கண்ட இடத்திலும் போய் தங்கினா, ஆனால் அவளை யாராலையும் அடக்க முடியலை. நான்கூட பலமுறை முயற்சி செஞ்சு பார்த்திருக்கேன என்னாலயும் முடியல, அப்பத்தான் இந்த ராசாப்பயலும், ஜகத் கஸ்பரும் அவகூட சேர்ந்தாங்க, மதம்பிடிச்ச யானையை கும்கி யானை அடக்கினதுபோல கனிமொழியை கட்டுப்படுத்தினாங்க. பத்து பதினைஞ்சுபேரால அடக்க முடியாத கனிமொழியை இவங்க ரெண்டு பேர் மட்டுமே அடங்க வைச்சாங்க. அதனால்தான் அவங்க ரெண்டு பேரையும் அண்டி வச்சிருக்கம், ராசாவை வீட்டோட அண்டி வைச்சிருக்கிறதால கனிமொழியும் ஊரூரா திரியுறதில்லை, வெளிய போய் ரூம் போட்டிட்டு அலைஞ்சா எதிர்கட்சிங்க வீடியோ எடுத்து நாறடிச்சிடுவாங்க, ராசா, ஜகத் கஸ்பர் என்று வீட்டோட அண்டி வச்சிருக்கிறதால இப்படி அசிங்கப்படாம தப்பிக்கிறோம் இல்லையா?, இப்ப நீயே சொல்லு, ராசாவுக்கு இடம் கொடுக்கிறது சரிதானே?"

இந்த பதிலை கேட்டதும் பாரதியால் எதுவும் பேச முடியவில்லை "ம்ம்.. ம்ம்.." என்று தலையை அசைத்தார். கூட்டிக் கொடுப்பதில் தளபதி தந்தையை மிஞ்சிவிட்டார் என்பத நினைக்க பெருமையாக அவருக்கு இருந்தது. திராவிட கொள்கைகளைக் காக்க இவரைவிட பொருத்தமான தலைவர் இனி யார் வரப்போகிறார் என்று சிந்தனையில் மூழ்கினார் பாரதி.

கவுன்சிலர் கருணாநிதி-சிறுகதை

எப்படியாவது கவுன்சிலர் ஆகிவிடவேண்டும் என்பதே கருணாநிதியின் பெருங்கனவு. அதற்காக என்ன விலையும் கொடுக்கவும், எந்த மட்டத்திற்கு இறங்கவும் தயாராக இருந்தார். திராவிட சித்தாந்தம் அவரை அவ்வாறு மாற்றி இருந்தது.

நீங்கள் கருணாநிதி என்ற பெயரைக் கேட்டதும்  ரயில் பெட்டியின் மலசலகூடம், ராயப்பேட்டை குறுக்குச் சந்தில் உள்ள விலைமாதர் வீடு என்று எங்கெங்கோ சிந்தனையை விடாதீர்கள். இவர் வேறு கருணாநிதி. திருச்சி திமுகவின் பரம்பரை அடிமைகளில் ஒருவர். தாத்தையங்காரபேட்டை பேரூராட்சியின் வார்டு ஒன்றில் வசிக்கின்றார். 

இவர் குடும்பம் தாத்தா காலத்தில் இருந்தே திமுக கொத்தடிமைகளாக இருப்பதால் திமுகவின் எழுதப்படாத விதிகள் எல்லாம் அவருக்கு அத்துப்படி. திமுகவில் கவுன்சிலர் சீட் வேண்டும் என்றால் மாவட்ட செயலாளரிடம் மனைவி பிள்ளைகளை அனுப்ப வேண்டும் என்ற விதியை கருணாநிதி நன்கறிவார். அதனால் தன் தலைவனின் வழிமுறையை கையில் எடுத்தார். கருணாநிதி என்று பெயர் வைத்துவிட்டு இதைக்கூட செய்யாவிட்டால் அந்த பெயருக்கு என்ன மரியாதை? மனைவியையும், மகளையும் பலமுறை நேருவிடம் அனுப்பிவிட்டார். நேரு தான் பயன்படுத்தியதோடு நிறுத்தாமல் பக்கத்தில் இருந்தவர்களுக்கும் அவர்களை பகிர்ந்து கொண்டாரே தவிர கருணாநிதிக்கு கவுன்சிலர் சீட் கொடுக்கவில்லை. நேருதான் என்ன செய்ய முடியும். ஓரே வார்டில் இருந்து பலபேர் இப்படி அனுப்பினால் அவர் யாருக்கென்று சீட் கொடுப்பது.

கருணாநிதி விடுவதாக இல்லை. எப்படியாவது தான் கவுன்சிலர் ஆகிவிட வேண்டும் என்று அடுத்த கட்ட நடவடிக்கைக்கு சென்றுவிட்டார். சென்னையில் இருந்து தென் மாவட்டங்களுக்கு போகும் வழியில் அன்றைய திராவிடத்தின் இளவரசர் ஸ்டாலின் திருச்சியில்தான் தங்கிச்செல்வார். அப்படி பயணம் செய்யும் போது வழித்துணையாக, கைத்துணையாக என்று மயில்கள் ஏறி இறங்குவார்கள். மயில் மற்றும் ஏனைய ஏற்பாடுகள், செலவுகள் எல்லாம் மாவட்ட செயலாளர்கள் உடையது. திருச்சி வரும்போது திருச்சி-சென்னை புறவழிச்சாலையில் உள்ள சங்கம் விடுதியில்தான் தளபதி தங்குவார். காங்கிரஸ் கட்சியைச் சேர்ந்தவரின் விடுதி என்றாலும், அங்குதான் தளபதிக்கும் இதர திராவிட தலைவர்களுக்கும் சகலமும் கிடைக்கும்.

வழக்கமாக திருச்சி சங்கம் விடுதியில் ஸ்டாலின் தங்கும்போது அவருக்கு வேவையான மயில்களை பிஷப்ஹீபர் பிஷப்புகள்தான் ஒழுங்கு செய்வது வழக்கம். மாவட்ட செயலாளர்களை விட தளபதிக்கு பிஷப்புகளின் ஒழுங்குபடுத்தல் மிகவும் பிடித்திருந்தது. பிஷப்புகள் புதிது புதிதாக மயில்களை அனுப்புவதால் இப்போது பல மாவட்ட ஒழுங்குபடுத்தல்களை அந்தந்தப் பகுதி பிஷப்புகளிடம் கொடுத்துவிட்டார். அதனால் கட்சியின் மாவட்ட செயலாளர்களை விட பிஷப்புகளின் கையே மேலோங்கி இருந்தது. திருச்சி ஒழுங்குகளை மேற்பார்வை செய்வது மட்டுந்தான் நேருவின் பணி. 

பிஷப்புகள் ஒழுங்கு செய்யும் அந்த மயில்களும் விடுதிக்கு சென்று தோகை விரித்து விட்டு வருவார்கள். செமஸ்டர் பரீட்சைகளில் கோட்டை விட்ட மாணவிகள், கல்லூரிக்கு கட்டணம் செலுத்த கஷ்டப்படும் மாணவிகள், இவர்கள் தான் பிஷப்புகளின் இலக்கு. அவர்கள் சொல்பவர்களுக்கு தோகை விரித்தால் கட்டணமும் கட்டப்படும். சித்தியடையாத பாடமும் சித்தியாக்கப்படும். 

கட்டணத்துக்கு கலவி என்பதும், தவறிய பாடத்திற்கு தனியறை என்பதும் கிறிஸ்தவ மிசநரிகளும், திராவிட கட்சிக்காரர்களும் நடத்தும் கல்லூரிகளில் வழக்கமாக நடக்கும் ஒன்றுதான். தளபதி திருச்சிக்கு வரும்சேதி கருணாநிதிக்கு கிட்டியது. அவர் கவுன்சிலர் கனவுக்கு வழி ஒன்று தோன்றியது. இந்த வாய்ப்பை அவர் தவறவிட தயாராக இல்லை. பிஷப் ஹீபர் கல்லூரிக்கு சென்று பிஷப்பின் கால்களில் விழுந்துவிட்டார். "ஃபாதர் நீங்க தான் எனக்கு உதவி செய்யணும்" என்று எண்சாண் கிடையாக கிடந்து கெஞ்சினான்.

"என்னப்பா, உனக்கு என்ன பண்ணணும், எழுந்திருப்பா" என்றார் பிஷப். "ஃபாதர் தளபதி திருச்சிக்கு வர்றார், சங்கம் விடுதிக்கு இம்முறை என் பொண்ணைத்தான் நீங்க அனுப்பணும். அதுக்கு நீங்கதான் மனசுவைக்கணும்" என்று கொஞ்சினார்.

 "சாரிப்பா, நான் ஏற்கனவே சில மயில்களை ஒழுங்கு பண்ணிட்டேன். அதுங்களும் காலேஜ் பீஸுக்கு இத நம்பித்தான் இருக்குதுங்க, உன் பொண்ணுவேற எப்படின்னு தெரியாது" என்று இழுத்தார் பிஷப்.

"பாதர் அந்த பொண்ணுங்களோட காலேஜ் பீஸ நானே கொடுத்திடுறன், என் பொண்ணு சுப்பர் ஃபிகர் ஃபாதர்,  நல்லா தோகை விரிச்சு செமையா ஆடுவா, நான் சின்ன வயசில இருந்தே திராவிட பாரம்பரியத்தை சொல்லிக்கொடுத்து வளர்த்திருக்கன் ஃபாதர், நாங்க தாத்தா காலத்தில் இருந்தே திமுக குடும்பம், என் பொண்ணு சொதப்பமாட்டா நம்பி அனுப்புங்க பாதர்" என்று கெஞ்சினார்.

"திமுகவின் கவுன்சிலர் சீட்டிற்கான அத்தனை தகைமைகளையும் பாக்கட்டிலேயே வைத்திருக்கிறாய், உனக்கு ஏன் சீட் கொடுக்கவில்லை" என்று பிஷப் கேட்க கருணாநிதி வெட்கப்பட்டு சிரித்தார். தாத்தா காலத்தில் இருந்தே திமுக என்கிறான், வெட்கம் எப்படி வருகிறது என்று ஆச்சரியமாக பார்த்த பிஷப், "உன் மகளை ஒருக்கா பார்க்கணும்" என்றார். 

பாக்கணும் என்று ,பிசப் சொன்னது கருணாநிதியின் காதுகளில் எப்படிக் கேட்டதோ தெரியாது, ஆனால் மின்னல் வேகத்தில் சென்று காருக்குள் இருந்த மகளை அழைத்துவந்து பிசப் முன்னால் நிறுத்தினார். அந்தப் பாவாடை மேலும் கீழுமாக அவளை பார்வைகளாலேயே அளவெடுத்தது. பிஷப்பிற்கு அவளைப் பிடித்திருந்தது. அதை கருணாநிதியும் கவனித்து விட்டார். தன் கனவு நனவாகிவிடும் என்ற நம்பிக்கை வந்துவிட்டது. "ம்ம்.. உன் பொண்ணும் நல்லாத்தான் இருக்கு, தளபதி மூணு நாளைக்கு நிப்பார், ஒரு நைட்டுக்கு உன்பொண்ணையும் அனுப்பிடுறன்" என்றார் பிஷப். தன் மகளை தளபதியிடம் அனுப்புவதை நினைக்க கருணாநிதியின் மனம் மகிழ்ச்சி கடலில் தத்தளித்தது. ஒரு திராவிட கொத்தடிமையாக இதைவிட வேறென்ன சந்தோஷம் கிடைத்துவிட போகிறது அவருக்கு. 

அறிவாலயம் சென்றால் அசிங்கப்படுத்தி அனுப்புவார்கள், பிளாஸ்டிக் செயார் கொடுத்து பிறப்பையே கேவலப்படுத்துவார்கள், ஆனால் பெண்களை மட்டும் ஒரே கட்டிலில் வைத்து சமத்துவத்துடன் நடத்துகிறார்கள். இதுதானே திராவிட மாடல். அதனால்தானோ என்னவோ தாம் கொத்தடிமைகளாக வாழ்ந்தாலும், தம்வீட்டு பெண்கள் சமத்துவத்தை பெற தலைவர்களிடம் தனியறைக்கு அனுப்புகிறார்கள்.

"சரி ஃபாதர், நான் போயிற்று வாறேன். இவ உங்க கூடவே இன்னைக்கு இருக்கட்டும், நாளைக்கு தளபதிட்ட போயிற்று வந்தப்பறம் நான் வந்து கூட்டிற்று போயிடுறன்" என்று சொல்லி மகளை விட்டுவிட்டு புறப்பட்டார். சிறு வயதில் இருந்தே திராவிட பண்பாட்டில் வளர்ந்த அவருக்கு, பெற்ற மகளை கூட்டிக் கொடுத்து விட்டு போகும் குற்ற உணர்வு சிறிதும் இல்லை. இவரின் செயலைப் பார்த்ததும்தான் திராவிட பண்பாடு, தம் கிறிஸ்தவ பண்பாட்டிற்கு சற்றும் சளைத்ததில்லை என்பது பிஷப்பிற்கு புரிந்தது.

கருணாநிதி சென்றுவிட்டார். அவர் மகளுக்கு இரவு முழுவதும் பாவமன்னிப்பு கொடுத்தார் பிஷப். அவருக்கு அவளைவிட மனமில்லாமல் போக, பகலும் வைத்து பலமுறை பாவமன்னிப்பு கொடுத்தார். பின் மாலை வேளையில் தான் சங்கம்  விடுதிக்கு அனுப்பினார் பிஷப். சென்றவள் தளபதி முன்னால் தோகை விரித்து ஆட, தளபதியும் தன்னால் முடிந்த அளவுக்கு போர்தொடுத்தார். போர் முடிந்து அவள் காலையில் எழுந்து புறப்படத் தயாரானபோது "உனக்கு என்னம்மா வேணும். காலேஜ் பீஸ் கட்டணுமா? இல்லை அரியர்ஸ் ஏதாச்சும் கிளியர் பண்ணணுமா?" என்று தளபதி உரிமையோடு கேட்டார். "இல்லை தளபதி..." என்று இழுத்தாள் அவள். "பரவால்லம்மா, எதுன்னாலும் கேள், நீ ரொம்ப நல்லா பண்ணிருக்க.. கூச்சப்படாம கேளும்மா" என்றார் தளபதி.

"தளபதி எனக்கு பணம் ஒன்னும் வேணாம், எங்கப்பாக்கு கவுன்சிலர் சீட் கொடுக்கணும்" என்று கேட்டாள் அவள். ஸ்டாலின் கண்கள் ஒருகணம் விரிந்தது. திராவிட கருத்துக்களை நூறு வீதம் பின்பற்றும் அவளையும், அவள் தந்தையையும் நினைக்க தளபதிக்கு கண்கள் வியர்த்தது. "உங்க அப்பா பேரு என்னம்மா" என்று கேட்டார் தளபதி. அவள் தயங்கியவாறே "கருணாநிதி" என்று தன் தந்தையின் பெயரைச் சொன்னாள். ஸ்டாலின் முகத்தில் புன்னகை பரவியது. திராவிட பண்பாட்டை உறுதியாக பின்பற்ற இந்தப் பெயர்தான் காரணம் என்று மனதுக்குள் சிலாகித்தார். கலைஞரின் பிரதியாகவே இந்த கருணாநிதியையும் தளபதி பார்த்தார். இவள் வடிவில் இன்னோர் கனிமொழியை கண்டார். அவளை மீண்டும் கண்டியணைத்தார். தோகைகளை தூக்கிவிட்டு தளபதியே ஆடவைத்தார். 

ஆடி முடிந்ததும் தளபதி சொன்னார் "உன் தந்தையிடம் சென்று சொல், உங்களைப்போல், தலைவர் வழியில், தலைவரைப் போலவே வாழ்பவர்களால்தான் கழகம் வாழ்கிறது என்று சொல்" என்றார். அவள் முன்பாகவே போன் பண்ணினார் தளபதி " நேரு.. தா.பேட்டை கருணாநிதிக்கு கட்டாயம் கவுன்சிலர் சீட் கொடுத்திடுங்க, அவரை எப்படியாவது வெல்ல வைச்சிடுங்க" என்றார். தளபதிக்கு தெரியும் தத்தியான தன்னால் "தாத்தையங்காரப்பேட்டை" என்று உச்சரிக்க முடியாது என்று, அதனால்தான் தா.பேட்டை என்றே பேசி முடித்தார்.

அவள் நன்றிகூறிவிட்டு "தளபதி எல்லாம் முடிச்சுதா, தோகையை இறக்கலாமா" என்று பவ்யமாக கேட்டாள். தளபதிக்கு அவள் திராவிட பண்பாட்டின் உச்சத்தை தொட்டு பெரியார் பேத்தியாக நின்றது மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. தளபதி சிரித்தவாறே "சரிம்மா போதும் நீ புறப்படு" என்றார். 

அவளுக்கு பெரிய சாதனை ஒன்றை செய்த பூரிப்பு. பெரியார் பேத்திகளுக்கே உரிய இறுமாப்புடன் தந்தையிடம் வந்து வெற்றிச் செய்தியைச் சொன்னாள். கருணாநிதி தன் மகளை முத்தத்தால் நனையவைத்தார். இப்போது தலைவர் போலவே முழுவதுமாக மாறியிருந்தார்.  தெருவால் போன பெண்ணொருத்தியின் கையைப் பிடித்து இழுத்தார். அவள் பறித்துக் கொண்டு ஓடுகையில் அவள் கையில் இருந்த பணப்பையை பிடுங்கினார். ஆம், அவர் இப்போதே திமுகவின் கவுன்சிலர் போல் ஆகிவிட்டார்.