உன்னால் யாரையும் இழிவில் இருந்து மீட்க முடியாது-சிறுகதை

வாழ்வின் அத்தனை சூட்சுமங்களையும் அறிந்தவர் சுவாமி சூட்சுமானந்தா , அவர் வாயில் இருந்து இப்படி ஒரு வார்த்தை வந்தது எனக்குப் ஏமாற்றமாகவே இருந்தது. சிறு வயது முதலே மனிதர்களிடையே ஏற்றத்தாழ்வுகள், பிரிவினைகள் பார்ப்பதில் எனக்கு உடன்பாடில்லை. அப்படி இருக்கையில் ஒரு துறவியிடம் இருந்து, அதுவும் என் குருவிடம் இருந்து இப்படி ஒரு வார்த்தை வரும் என்று ஒருபோதும் நினைக்கவில்லை.

சுவாமி என் மௌனத்தை கலைத்து "என்ன யோசிக்கிறாய்?" என்று கேட்கும் வரையில் இந்த உலகத்தில் உள்ள ஏற்றத்தாழ்வுகளை இல்லாமல் செய்யவேண்டும், உலகத்தில் உள்ள அனைவரும் சமமானவர்கள் என்றே நம்பிக்கொண்டிருந்தேன்.

சுவாமி என்ன யோசிக்கிறாய் என்று கேட்டவுடன் சற்றும் தாமதிக்காமல் "சுவாமி உலகத்தில் உள்ள அனைவரும் சமம்தானே? இப்போது இருக்கும் இந்த ஏற்றத்தாழ்வுகளை எப்படி இல்லாமல் செய்வது?" என்று கேட்டேன்.

சூட்சுமானந்தா சிரித்துவிட்டு கேட்டார் "இந்த உலகத்தில் உள்ள அனைவரும் சமமென்று யார் உனக்கு சொன்னது?" 

சுவாமியின் கேள்விக்கு என்னிடம் பதில் இல்லை, அதனால் மீண்டும் கேள்வியையே கேட்டேன். "அப்படியானால் உலகில் அனைவரும் சமனில்லையா?"

இல்லை என்று தலையை அசைத்த குரு "எதற்காக ஏற்றத்தாழ்வுகளை நீ இல்லாமல் செய்யப்போகிறாய்?" என்றார்.

நான் பதிலேதும் சொல்லவில்லை.

"மதம் மாறியதற்கு சாதிய இழிவுநிலைதான் காரணம் என்று யாரேனும் சொன்னார்களா?" குரு மீண்டும் கேட்டார்.

"ம்ம்" என்று தலையை அசைத்தேன்.

"இழிவான சாதி என்று சொல்லும் அவர்கள் தமிழர்களா?"

எனக்கு எதுவும் புரியவில்லை. "அப்படியானால் அவர்கள் தமிழர்கள் இல்லையா?"

"தமிழர்கள் கற்றறிந்த வீரமிக்க உயர்வான இனந்தானே? "

"ஆம் சுவாமி"

"அப்படியானால் அறிவற்ற, வீரமில்லாத, கீழான இவர்கள் எப்படி தமிழர்களாக இருக்க முடியும்?"

"அப்படியானால் இவர்கள் யார் சுவாமி?"

"இந்த தேசத்தில், இந்து மத்ததில் வெவ்வேறு குலத்தில் பிறந்தவர்கள் நாடாண்ட வரலாறும், வேதங்களை கற்றறிந்து உலகுக்கு வழிகாட்டிய சிறப்பும் நீ அறியவில்லையா?"

"அறிந்திருக்கிறேன் சுவாமி"

"இந்த தேசமும், இந்த மதமும் யாரும் எந்த உயரத்தையும் அடைவதை ஒருபோதும் தடுத்ததில்லை. யாரும் எந்த உயரத்தையும் எப்போது வேண்டுமானாலும் அடையலாம். நீ கூட என்னை சுவாமி என்றே விழிக்கிறாய் இல்லையா?"

"ஆம் சுவாமி"

"இதை இஸ்லாமியர்கள் பெரும்பான்மையாக வாழும் நாட்டில் உன்னால் சொல்ல முடியுமா?"

"முடியாது சுவாமி, இறைவனுக்கு நிகர் வைத்த குற்றத்தில் எங்கள் இருவரது தலையையும் மக்காவில் வைத்து வெட்டி விடுவார்கள்"

"என்னை உன்னை என்றல்ல, இன்றைய காலத்தில் நபிகளும், ஜீசஸும் அங்கே பிறந்தாலும் வெள்ளிக்கிழமை தொழுகையின் பின் தலைவெட்டிக் கொல்லப்படுவார்கள்,

இங்குள்ள மதம்மாறுபவர்களின் பிரச்சினை சமூகத்தில் உள்ள இழிவு நிலையல்ல, அவர்களின் அடிமை மனோபாவம் தான் பிரச்சினை"

"என்ன சொல்கிறீர்கள் சுவாமி, மதம்மாறுபவர்கள் தமிழர்கள் இல்லை என்றீர்கள் சரி, அவர்கள் அடிமைகளா? எப்படி?"

"தமிழர்கள் பேரரசுகள் அமைத்து ஆண்டபோது பல நாடுகளைக் கைப்பற்றி பலரை அடிமைகளாக கொண்டுவந்தார்கள், பின் தமிழர் ராஜ்ஜியங்களில் தொழில் வளம் பெருகி பெரிய முதலாளிகள், பண்ணையார்கள் என்று உருவானபோது பல நாடுகளில் இருந்து கறுப்பு, சிவப்பு என்று பல்வகையான அடிமைகள் இங்கே கொண்டுவரப்பட்டார்கள்"

"அவர்கள் இப்போது என்ன ஆனார்கள் சுவாமி?"

"எதுவும் ஆகவில்லை. அவர்கள் இப்போதும் அடிமைகளாக்தான் இருக்கிறார்கள். பல நூற்றாண்டுகளாக அடிமைகளாக வாழ்ந்து பழக்கப்பட்டு விட்டார்கள். அவர்களுக்கு சுதந்திரம் என்பதை அனுபவிக்க தெரியவில்லை, அதனால் மதம்மாறி நவீன அடிமைகளாக வாழ்கிறார்கள்"

"மதம் மாறுவதற்கும் அடிமைத்தனத்திற்கும் என்ன சம்பந்தம் சுவாமி?"

"அடிமைகள் எப்படி வாழ்ந்தார்கள்?"

"மன்னனின் படைகளால், முதலாளிகள், பண்ணையார்களால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டு ஒரு வரையறைக்குள் வாழ்ந்தார்கள்"

"அதுதான் இங்குள்ள பிரச்சினை. இந்து மதத்தில் உள்ள கட்டற்ற சுதந்திரம், அவர்களின் இயல்பான, அடிமைத்தனத்திற்கு எதிரானது. அவர்களின் அடிமை மனோபாவம் இந்து மதத்தின் கட்டற்ற சுதந்திரத்தை அனுபவிக்க முடியாது தடுக்கிறது. அதனால் அவர்களை கட்டுப்படுத்தி, ஆணையிட்டு, அடிமைகளாக நடாத்தக்கூடிய வழிமுறைகளை ஏற்று அடிமைகளாக வாழ்வதில் அவர்களின் மனம் திருப்தி அடைகிறது, அவர்களின் மீதான அனைத்து சுரண்டல்களையும் இயல்பாக உணர வைக்கிறது"

"உயர்வு தாழ்வு என்பது சமூகத்தில் இல்லை. அவர்களின் பரம்பரை பரம்பரையாக தொடரும் அடிமைத்தனத்தால் வந்தது என்றால் சரியா சுவாமி?"

"சரியாக புரிந்துகொண்டாய்.."

"மதம்மாறுபவர்கள் பலதேசங்களில் இருந்து அடிமைகளாக கொண்டுவரப்பட்டு இங்கு தமிழ் பேசி வாழும் மக்களே தவிர அவர்கள் தமிழர்கள் இல்லை, சரியா சுவாமி?"

"ம்ம்.., சரியாக பிடித்துக்கொண்டாய்.."

"இந்து மதத்தில் உள்ள சுதந்திரத்தை அனுபவிக்க தெரியாத அடிமைகள், மதமாற்றம் என்ற பெயரில் தம்மை நவீன அடிமைகளாக மாற்றிக் கொள்ள கூறும் காரணங்களில் ஒன்றுதான் சமூக இழிநிலை, சரியா சுவாமி?"

"மிகச்சரி.. எல்லாவற்றையும் கச்சிதமாக பிடித்துக்கொள்கிறாய்.."

"யாருடைய இழிநிலைக்கும் யாரும் காரணமாக முடியாது, யாரையும் இழிநிலையிலிருந்து யாராலும் மீட்க முடியாது, இந்த இந்து பண்பாட்டு வாழ்வியல் அனைத்திற்குமான சுதந்திரத்தை உனக்குத் தந்துள்ளது. நீ எதுவாக வாழ ஆசைப்படுகிறாயோ அதுவாக வாழ முடியும்" என்று குரு சொல்லச் சொல்ல என் மனம் பளிங்கு போல் தெளிந்தது.

என் ஏமாற்றம் மாற்றமாக மலர்ந்து நின்றது, "உன்னால் யாரையும் இழிவில் இருந்து மீட்க முடியாது" என்று சுவாமி சொன்ன வார்த்தைகளின் அர்த்தம் முழுவதுமாக புரிந்தது..

இயேசு எதற்காக பிறந்தார்? கேள்வி-பதில்

ஏபிரகாமிய மதங்கள் எனப்படுபவை எவை?
கிறிஸ்தவம்
இஸ்லாம்

யூதம்

யூத மதம் என்றால் என்ன?
உலகத்தில் யூதர்கள் மட்டுமே ஒழுக்கமும் அறிவும் மிக்க உயர்கவானவர்கள் என்றும் உலகின் ஏனைய மக்கள் அறிவோ ஒழுக்கமோ இல்லாத யூதர்களின் அடிமைகள் என்ற நம்பிக்கையில் உருவான ஒரு குழுவினர் ஆவர்.

யூதர்களின் ஒரே இறைவன் யெகுதா. அவர்கள் உருவ வழிபாடு செய்வதில்லை.

இயேசு எதற்காக பிறந்தார்?
யூத மதத்தவர்களின் சூழ்ச்சியில் இருந்து மக்களை மீட்டு தமது பாரம்பரிய இந்து மதத்தை மீண்டும் நிலைநாட்டுவதற்காக பிறந்தார். (யூத பிரித்தாளும் சூழ்ச்சியில் மத்திய கிழக்கில் வாழ்ந்த இந்துக்கள் பாகல் மதத்தினர் என்று அடையாளப்படுத்தப்பட்டனர்)

யூதர்கள் உருவாக்கிய கிறிஸ்தவ மதம் இயேசுவை எப்படி சித்தரிக்கிறது?
கொலை கொள்ளை விபச்சாரம் செய்யும் இழிவான பரம்பரையில் பிறந்தவர் என்றும், விபச்சார சந்ததிகளை ஒன்றாக்கி, யூதர்களின் மேன்மையை உறுதிப்படுத்த வந்தவர் என்றும் சித்தரிக்கிறது. 

யூதர்களை உயர்ந்தவர்கள் என்றும், ஏனையவர்களை விபச்சார சந்ததிகள் என்றும் ஏற்று வாழும் யூத அடிமைத்தனமே கிறிஸ்தவம் ஆகும். 

கிறிஸ்தவர்கள் யார்?
இயேசுவின் வாழ்வை பின்பற்றாமல், இயேசுவின் பெயரில் உருவாக்கிய யூத அடிமை முறையான கிறிஸ்தவ கட்டமைப்பை பின்பற்றி வாழும் அடிமைகளே கிறிஸ்தவர்கள்.

இயேசுவின் பிறப்பின் நோக்கத்தை பின்பற்றுபவர்கள் இருக்கிறார்களா? அவர்கள் யார்?
இந்துத்துவ அமைப்புகள், சங்கிகள் என்று சொல்லப்படுபவர்களே உண்மையில் இயேசுவின் பிறப்பின் நோக்கத்தில் வாழ்கிறார்கள்.

இந்து மதத்தை காக்கும் வகையில் செயற்படுபவர்களே, உண்மையில் இயேசுவின் பிறப்பின் நோக்கத்தின் அடிப்படையில் வாழ்பவர்கள் ஆவர்.

கிறிஸ்தவர்கள் யூதர்களா?
இல்லை. யூதர்கள் வேறு யாரையும் யூதர்களாக ஏற்க மாட்டார்கள். யாரும் யூதர்களாக மாற முடியாது. யூதர்கள் 

யூதர்களுக்கு அடிமைகளாக இருக்கும் வகையில் உருவாக்கப்பட்ட கட்டமைப்பே கிறிஸ்தவம் என்பது. யூதர்களின் உயர்வுக்கான செயல்களை செய்யக்கூடிய ஒரு அடிமை முறைமையே கிறிஸ்தவம் என்பது. யார் வேண்டுமானாலும் யூத அடிமைகளாக மாறலாம். அல்லது மாற வேண்டும் என்பது யூதர்கள் உருவாக்கிய கிறிஸ்தவ கட்டமைப்பாகும்.

இஸ்லாம் ஏன் உருவாக்கப்பட்டது..

இன்னோர் பதிவில்...

சிவாலய வாசலில் சிறுக்கியின் சிலை-சிறுகதை

பத்மநாதன் தீவிரமான சிவபக்தர், மிகுந்த ஞானம் உடையவர். சிவதத்துவத்தை உணர்ந்து முக்தி வேண்டிப் பிரார்த்தனை செய்வது அவர் வழக்கம். அவர் மனம் தவறுதலாகக்கூட பொருள் வேண்டியோ, உலக இன்பங்களை வேண்டியோ வணங்கியது கிடையாது. அவ்வளவு சுத்தமான ஆன்மீக நாட்டம் அவருடையது.

பத்மநாதன் சிவாலயம் செல்லும் போது அவரது பேரனும் அவருடன் செல்வது வழக்கம். செல்லும் வழியில் அவரது பேரன் "ஏன் தாத்தா அது இப்படி இருக்கிறது?, இவர்கள் ஏன் இப்படி செய்கிறார்கள் தாத்தா?" என்று ஏதாவது ஒன்றை பற்றி கேட்டுக்கொண்டே செல்வான். "எல்லாம் சிவன் செயல், அவன் ஆட்டுவிக்கிறான் இவர்கள் ஆடுகிறார்கள்" என்று எல்லாவற்றுக்கும் ஒரே பதிலையே  சொல்வார் பத்மநாதன். அவரது ஆன்மீக பக்குவம் அதைக் கடந்து எதையும் பேச வைக்கவில்லை.

ஒருநாள் வழக்கம்போல பேரனை அழைத்துக்கொண்டு பத்மநாதன் சிவாலயம் நோக்கி சென்றார். போகும் வழியில் திடீரென ஒரு வெளிநாட்டு பெண்மணி ஒருவரின் சிலை இருந்தது. அவமானம் தாங்காமல் குனிந்த தலையுடன், என்னை விட்டுவிடுங்கள் என்று கெஞ்சுவது போல் இருந்தது அந்த சிலை. அந்த சிலையை சிலர் வணங்கிவிட்டும் சென்றார்கள்.

பேரனுக்கு இது விசித்திரமாக இருந்தது. இது என்ன என்று அறியும் ஆர்வம் வந்துவிட்டது. எது கேட்டாலும் தாத்தாவிடம் இருந்து ஒரே பதில்தானே வரும். அவன் இம்முறை மிகவும் எச்சரிக்கையாக, "தாத்தா எனக்கு எல்லாம் சிவன் செயல், அவன் ஆட்டுவிக்கிறான் இவர்கள் ஆடுகிறார்கள்" என்று பதில் சொல்லாமல், எனக்கு பதில் சொல்ல வேண்டும் என்ற நிபந்தனையுடன் ஆரம்பித்தான். பத்மநாதனும் வேறு வழியின்றி பதில் சொல்ல ஆரம்பித்தார்.

"யார் தாத்தா அந்த பொம்பிளை?"

"அவ ஒரு ஜுத நாட்டு பெண்."

"எதுக்கு தாத்தா அவ தலையை தொங்க போட்டிட்டு, கெஞ்சிற மாதிரி கும்பிட்டிட்டு நிக்கிறா?"

"அவ கல்யாணம் பண்ண முன்னாடியே தப்பான உறவில குழந்தை பெத்துக்கிட்டா, அந்த அவமானத்தில மக்கள் முன்னாடி தலை குனிஞ்சு நிக்கிறா, அந்த ஊரில கல்யாணம் ஆகாம குழந்தை பெத்துக்கிட்டா கல்லால் எறிஞ்சு கொன்னுடுவாங்க.. அப்படி கொன்னுடாதிங்கன்னு கும்பிட்டுக் கெஞ்சுறா.." என்று தாத்தா சொல்லும் போதே அந்த சிலையில் உள்ள பெண்ணை கும்பிடும் நபர்களை பார்க்க அவனுக்கு அசிங்கமாக இருந்தது. இவர்கள் மூளை இல்லாதவர்களா என்று மனதுக்குள் நினைத்துக் கொண்டே..

"ஏன் தாத்தா அந்த தப்பான பெண்ணை இங்க சிலபேர் கும்பிடுறாங்க?" என்று அடுத்த கேள்வியை அடுக்கினான்..

"கல்யாணம் கடந்த கள்ள உறவுக்கு ஆசைப்படுறவங்க, ஒழுக்கம் கெட்டு வாழுறவங்க தங்களைப்போல வாழ்ந்த அவங்கள கும்பிடுறாங்க.." என்றார்.

"அதுசரி தாத்தா, நீங்கதான் எல்லாம் சிவன் செயல் என்னு சொல்லுவீங்கல்ல இதுவும் சிவன் செயல் தானா?"

"அதிலென்ன சந்தேகம்? இதுவும் சிவன் செயல் தான்" என்றார் தாத்தா... அவனால் அதைப் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை..

"இல்லை தாத்தா, நாம நல்ல மனதோட இந்த பிறவியைக் கடந்து இறைவனை அடையணும்னுதானே கோயிலுக்கு போறம்.. நாம சிவனிட்ட போற வழியிலேயே ஏன் இப்படி அசிங்கம் எல்லாம் வர சிவன் அனுமதிக்கணும்?" ஆதங்கத்தோடு கேட்டான் பேரன்.

"நீ இறைவனை அடையணும்னா இப்படி அசிங்கங்களை எல்லாம் கடந்துதான் வரணும் என்று உணர்த்தத்தான் இதை சிவன் செய்திருக்கிறார். சில தப்பானவர்கள் இப்படி அசிங்கங்களையும் நின்று வணங்குவார்கள் அதனால் மனதை சிதறவிடாதே என்பதை உணர்த்தத்தான் சில தப்பானவர்களை வணங்கவும் விட்டுள்ளார்" என்றார் தாத்தா.

பேரனுக்கு உண்மை புரிந்தது. எல்லாம் சிவன் செயல் என்று தாத்தா சொல்லும் வார்த்தையின் பொருள் அப்போதுதான் அவனுக்கு முழுமையாக புரிந்தது.

கிறிஸ்தவர்கள் உருவாக்கிய இந்து தெய்வம்-பொம்மி அம்மனின் கதை

அது கிறிஸ்தவர்கள் இந்தியாவை ஆக்கிரமித்திருந்த காலம். இன்றைய தமிழகத்தின் விருதுநகர் மாவட்டத்தில் மலைகள் அருவிகள் ஆறுகள் என்று அழகால் சூழ்ந்த கிராமம் இலந்தைக்குளம் அருகில் உள்ள பரமன்பட்டி. இந்த அழகிய ஊரில் வாழ்ந்தவள்தான் அந்த அழகான சிறுமி பொம்மி. 

பொம்மிக்கு தாய், தந்தை இருவரும் இல்லை. அவளுக்கு எல்லாமே அவனுடைய அண்ணன் அழகன் மட்டும்தான். பொம்மிக்கு வெளியூர் பையன் ஒருவனை மணமுடிப்பதற்காக நிச்சயம் செய்திருந்தான் அழகன். இன்னும் சில காலத்தில் அவள் மணமுடித்து ஊரைவிட்டே செல்லப் போகிறாள்.

வழக்கமாக அழகன் வேட்டைக்கு போனால் மாலையில் தான் வீடு திரும்புவான். வீட்டு வேலை, சமையல் வேலை என்று எல்லாவற்றையும் பொம்மியே செய்துவிடுவாள். குடும்பம் நடத்தும் சாமர்த்தியம் பொறுப்பு எல்லாம் அவளுக்கு சிறுவயதிலேயே வந்துவிட்டது.

அந்த ஊரின் மலையருவி அருகே புதிதாக சர்ச் ஒன்று அமைத்து மதம்மாற்றுவதற்காக செயற்பட்டு வந்தான் வெள்ளைக்கார கிறிஸ்தவன் ஒருவன். கிறிஸ்தவ ஆட்சியில் அந்த ஊரின் அரச அதிகாரியும் அவன்தான், மதபோதகரும் அவன்தான். கிறிஸ்தவ ஆக்கிரமிப்பு காலத்தில் பல ஊர்களில் அதுதான் நடைமுறை. அந்த கிறிஸ்தவனுக்கு துணையாக தப்பான தொழில் செய்யும் சிலர் உடந்தையாக இருந்தார்கள்.

மதமாற்ற வந்தவன் இப்போது சட்டம் போட்டான். ஒவ்வொரு நாளைக்கும் ஒரு குடும்பத்தில் இருந்து ஒரு பெண் அவனிடம் செல்லவேண்டும். மறுத்தால் அவனது தப்பான தொழில் செய்யும் எடுபிடிகளால் பிடித்துச் செல்லப்பட்டு சர்ச்சில் வைத்து பலாத்காரம் செய்யப்பட்டு கொல்லப்படுவார்கள். உயிருக்கு பயந்த சிலர் அந்த சர்ச்சிற்கு சென்று முந்தானை விரித்துவிட்டு வந்தார்கள். 

அப்படி சர்ச்சிற்கு சென்று முந்தானை விரித்து வந்தால் அன்று முதல் அவள் கிறிஸ்தவ மதத்தை ஏற்றவள் ஆனாள். அப்பெண்களின் கழுத்தில் சிலுவை மாலை அணிவிக்கப்பட்டது. பின்பு ஞாயிறு தோறும் அப்பெண்கள் சர்ச்சிற்கு செல்லவேண்டும். அப்படி முந்தானை விரித்தவர்கள் இப்போது சர்ச் போதகரின் முழுமையான சொத்து. பின் ஒருநாளில் குடும்பத்தில் உள்ளவர்கள் அனைவரையும் மதம் மாற்றுவார்கள்.

இப்போது உங்களுக்கே புரிந்திருக்கும் மலைக்கிராம மக்கள் பலர் எப்படி கிறிஸ்தவர்கள் ஆனார்கள் என்று.

சில நாட்களாக இந்த அராஜகம் தொடர்ந்து கொண்டே இருந்தது. சிலர் மானம் காக்க குடும்பத்துடன் ஊரைவிட்டு ஓடிவிட்டார்கள். போக்கிடம் தெரியாதவர்களும், முந்தானை விலக்கிவிட்டு வந்தவர்களின் குடும்பங்களும் மட்டுமே இப்போது ஊரில் இருந்தது. போக்கிடம் தெரியாமல் தங்கியுள்ள குடும்பங்களில் பொம்மியின் குடும்பமும் ஒன்று.

அது ஒரு சித்திரை மாத பௌர்ணமி நாள். காலை கடந்து மதிய வேளை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. தாய் இல்லாததால் அவர்களுக்கு அன்று விரதநாள். சித்திரை பௌர்ணமி விரதத்திற்காக பொம்மி சமையல் செய்துகொண்டு இருந்தாள். விரதம் என்பதால் அழகன் இன்று வேட்டைக்கு செல்லவில்லை. சமையலுக்கு விறகு வெட்ட காட்டிற்கு சென்றுவிட்டான். அப்போதுதான் அந்த கிறிஸ்தவ பாதிரியின் எடுபிடி ஒருத்தி வந்தாள். அதாவது ஊழியக்காரி, பெயர் 'எமிலி'. அந்த ஊரில் எல்லா கேடுகெட்ட வேலைகளையும் அந்த எமிலி குடும்பம்தான் செய்யும். இப்போது ஊழியம் செய்யவும் ஆரம்பித்து விட்டார்கள். "பொம்மி நாளைக்கு உன்னோட முறை, நீதான் சர்ச் ஃபாதர்ட்ட போகணும்" என்று சொல்லி விட்டு சென்றாள்.

பொம்மிக்கு என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை. சர்ச்சிற்கு சென்று அசிங்கப்பட்டு உயிர்வாழ்வதை நினைக்கக்கூட அவளுக்கு அருவருப்பாக இருந்தது. கிறிஸ்தவர்கள் பெயரில் அது ஞானஸ்தானம், பொம்மியின் பார்வையில் அது விபச்சாரம். பங்குத் தந்தையுடன் படுத்துவிட்டு, களங்கப்பட்ட உடலோடு கணவனிடம் செல்ல அவள் மனம் இடங்கொடுக்கவில்லை. அவள் ஒழுக்கமான தாய் தந்தைக்குப் பிறந்தவள். ஒழுக்கமான பரம்பரையில் வந்தவள். கண்டவனுடன் படுக்கையை பகிரவும், மதம்மாறவும் இழிபிறப்புக்கள் போல் அவளால் முடியவில்லை. பரமனை வணங்கிய கைகளால் பரதேசிகளை வணங்க அவள் மனம் ஒப்பவில்லை.

காட்டிற்குப் போன அழகன் வீட்டிற்கு வருகிறான். பொம்மியின் உடல் தீயில் கருகிப்போய் இருந்தது. தன் மானம் காப்பதற்காக, தன் குலத்தின் பெருமையை காப்பதற்காக, தன் கடவுளை வணங்குவேனே அன்றி வேறோர் இனத்தின் கயவனை வணக்க மாட்டேன் என்பதற்காக உயிர்துறந்தாள் பொம்மி. மானம் காக்க தீயில் கருகி உயிர் துறந்த பொம்மியின் உடலின் மானத்தை எங்கிருந்தோ பறந்துவந்த வெள்ளைச் சேலையொன்று காத்து நின்றது. 

எரிந்த நிலையில் இருந்த பொம்மியின் உடலைப் பார்த்து கதறி அழுதான். அவன் கதறல் கேட்டு உறவுகள் கூடியது. பொம்மியின் உடலை எடுத்துச் சென்று தீயில் ஆகுதியாக்கினார்கள். அவள் உடலை தீ இரண்டாம் முறை எரித்துக்கொண்டிருந்தது. அவள் உடல் எரிந்து கொண்டிருக்கும் போதே புறப்பட்டான் அழகன். அந்த கிறிஸ்தவ பங்குத்தந்தை உட்பட அவனது அடிபொடிகள் அனைவரையும் வெட்டிக் கொன்றான். அவன் கோபத்தின் வீரத்தின் முன்னால் கிறிஸ்தவர்களின் துப்பாக்கிகள் கூட தோற்றுப்போனது. பின் வெளியூரில் இருந்து கிறிஸ்தவ படைகளும் அதன் அடிமைக் கூட்டமும் ஊருக்குள் வந்து அராஜகம் செய்தது. அவை வருவதை அறிந்த அழகனும் உறவினர்களும் மலைக்காடுகளில் சென்று மறைந்து கொண்டார்கள். 

கிறிஸ்தவ காட்டுமிராண்டிகள் போனபின்னர் ஊருக்குள் வந்தார்கள். ஒழுக்கத்தின் மேன்மையை, உயிரைவிட ஒழுக்கம் மேலானது என்ற உண்மையை, தன் கடவுளை அன்றி அன்னிய நாட்டு குற்றவாளிகளை வணங்கக்கூடாது என்ற பெரிய படிப்பினையை அவர்களுக்கு உணர்த்தியவள் பொம்மி. அவர்கள் அனைவருக்கும் பொம்மி தெய்வமாக உயர்ந்து நின்றாள்.

பொம்மியின் அஸ்தியை கலசத்தில் இட்டு அதன்மேல் கோயில் அமைத்து வணங்கினார்கள். அவளின் மேன்மையும், ஒழுக்கமும் இறந்த பின்பும் அவள் மானத்தை காத்து நின்றது. இறந்த பின்னும் அவள் மானத்தை காத்த வெள்ளை ஆடையை அவர்கள் குலத்தின் அடையாளமாக மாற்றினார்கள். ஆண், பெண், குழந்தை, வயோதிபர் என்ற பேதமின்றி அனைவரும் வெள்ளை ஆடை மட்டுமே இன்று வரை அணிகின்றார்கள். குழந்தைகளின் தொட்டில் துணிமுதல் அரைநாண் கயிறுவரை வெள்ளை நிறம் மட்டுமே பயன்படுத்துகின்றனர். திருமணம் முதல் மரணம் வரை எல்லா நிகழ்வுகளுக்கும் வெள்ளை நிறம் மட்டுமே பயன்படுத்துகின்றனர். வருடாவருடம் சித்திரை பௌர்ணமியன்று பொம்மி அம்மன் கோவிலில் பொங்கல் வைத்து விழா எடுக்கின்றனர்.

எமது நாட்டின் ஒவ்வொரு குலதெய்வமும், ஒவ்வொரு பழக்க வழக்கங்களும் ஒரு வரலாற்று செய்தியை கடத்தும் முயற்சியே. இருக்கும் பலலட்சம் குலதெய்வங்களின் பின்னாலும் இப்படி ஒரு வரலாறு நிச்சயமாக உள்ளது. இந்த பொம்மி அம்மனை குலதெய்வமாக வழிபடும் மக்களை மதமாற்றம் செய்ய அக்கிராமத்தில் பல கிறிஸ்தவ சபைகள் இப்போது செயற்படுகின்றது. 

கிறிஸ்தவ மதமாற்றத்தின் நோக்கம் இனவழிப்பு செய்வது மட்டுமல்ல, தமது அராஜக வரலாற்றை மறைப்பதும் தான். அன்றைய பொம்மிகள் இன்றைய லாவன்யாக்கள் வடிவிலும் அன்றைய எமிலிகள் இன்றைய சகாயமேரிகள் வடிவிலும் இன்னமும் வாழ்ந்துகொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். எம் தமிழினத்தை அழிக்க அன்னிய உறவுகளில் எத்தனை இழிபிறப்புக்கள் பிறந்தாலும், தமிழ் மக்களை மக்களை கும்பகர்ண தூக்கத்தில் இருந்து எழுப்புவதற்காக, குலங்காக்கும் தெய்வங்களாக, பொம்மிகளும், லாவண்யக்களும் பிறந்து கொண்டேதான் இருக்கிறார்கள்.

மதமாற்றம் இல்லை இனமாற்றம்

டேவிட் பிள்ளை : மதம் மாறினதுக்காக எங்களை எப்படி தமிழர் இல்லையென்று சொல்லுவிங்க புரோ? நாங்களும் தமிழ்ல தானே பேசறோம்!

நான்: லண்டன், அமெரிக்கா என்று அகதியா போன தமிழர்களும், அவங்களோட பிள்ளைகளும் அங்க போய் ஆங்கிலம் தானே பேசுறாங்க?

டேவிட் பிள்ளை : ம்ம்...

நான் : அவர்கள் இப்போ தமிழர்களா? ஆங்கிலேயர்களா?

டேவிட் பிள்ளை : இதென்ன கேள்வி. அவர்களும் தமிழர்தானே..?

நான் : தமிழ்ல பேசுனா தமிழர் என்றால் ஆங்கிலத்தில் பேசுறவுங்க ஆங்கிலேயர் என்றுதானே சொல்ல வேண்டும். ஏன் தமிழர் என்று சொல்றீங்க?

டேவிட் பிள்ளை: அது வந்து....🤔🤔🤔

நான் : லண்டன் அமெரிக்கா என்று போனாலும் கோயில்கள், விரதம் என்றும் பொங்கல், சிவராத்திரி, ஆடிப்பிறப்பு, தீபாவளி, வருசம் என்றும் தமிழர் வாழ்வியலில் ஒழுக்கமாக வாழுறதால மட்டுமே அவர்கள் தமிழர்களாக இருக்கிறார்கள்.

ஆனால் நீங்கள், தமிழர் வாழ்வியலை விட்டுட்டு யூத அடிமைகளாக, உங்களை நீங்களே விபச்சார சந்ததிகள், பாவிகள் என்று ஒத்துக்கொண்டு, எங்களுடைய தமிழர் மரபை கேவலமாக பேசி, தமிழர் தெய்வங்களை சாத்தான் என்று சீ... உங்களுடைய வாழ்க்கை ஒரு வாழ்க்கையா..?

டேவிட் பிள்ளை : நாங்கள் தமிழர் இல்லையென்றால் யார் புரோ?

நான் : உங்களுக்கு ஆணுமில்லாமல் பெண்ணுமில்லாமல் இருக்கிற அலிகளை பற்றி தெரியுமா? குதிரையும் இல்லாமல் கழுதையும் இல்லாமல் இருக்கும் கோவேறு கழுதை தெரியுமோ? அதுபோல தான் நீங்களும்..

டேவிட் பிள்ளை : 🤭🤭🤭

அழுகிய காதல்-ஷாஜகான் மும்தாஜ் வாழ்க்கை கதை

இன்றைய பாகிஸ்தானின் லாகூர் நகரில் பதினாறாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் 'ஷாஜகான்' என்ற அந்த விசித்திரமான குழந்தை பிறந்தது. பிறக்கும் போதே இளவரசர் என்றும் அரியணையின் அடுத்த வாரிசு என்றும் பிறந்தது அந்த குழந்தை. அவன் அவனது தந்தை ஜகாங்கிரின் 5வது பிள்ளை. அவனது தாய் ஜெகத் கோசனியின் மூத்த மகன். அவனுக்கு முன்பிருந்த எல்லா பிள்ளைகளும் பெண் பிள்ளைகள் என்பதனால் இவன்தான் அடுத்த மன்னன் என்று அன்றே முடிவானது. பிறந்த போது அவனுக்கு 'குர்ராம் சஹாபுதீன்' என்று பெயர் சூட்டினார்கள். 'ஷாஜகான்' என்பது பின்னர் அரியணைக்காக சூட்டிய பெயர்.

அந்த குழந்தை வளர்ந்து வரும் போது மிகவும் விசித்திரமான உருவத்தில் இருந்தது. அவனது தந்தை ஜகாங்கிர் மங்கோலிய துருக்கிய கலப்பினத்தில் வந்தவன். மங்கோலியா என்பது இன்றைய சீனாவின் வடக்கேயுள்ள நாடு. துருக்கி என்பது மத்தியகிழக்கு நாடுகளும், கிழக்கு ஐரோப்பாவும் என்பன சந்திக்கும் பகுதி.

வீங்கிய இமைகள், உள்ளே பதிந்து வெளியே உயர்ந்த கண்கள், செம்பட்டை பரட்டை என்று எல்லாம் கலந்த முடிகள், அகன்று நெளிந்து புடைத்த மூக்குகள், அரைகுறையாக வளர்ந்த தாடி என்று அவன் விசித்திரமான தோற்றத்தில் இருந்தான். இன்றைய ஆபிரிக்க பழங்குடியின கறுப்பர்கள், ஐரோப்பிய பழங்குடி எஸ்கிமோக்கள், சீனப் பழங்குடிகள் என்று எல்லாம் கலந்தால் எப்படி இருக்குமோ அப்படி ஒரு விசித்திரமான தோற்றத்தில் இருந்தான்.

ஜகாங்கிரின் இரண்டாவது மனைவி ஷாஜகானின் தாய் ஒரு ராஜபுத்திர வம்சத்து இளவரசி. ஆனால் அந்த ராஜபுத்திர வம்சத்தின் லட்சணத்தில் ஒன்றுகூட அவனிடம் இல்லை. 

அவனது தோற்றம் மட்டுமல்ல அவனது செயற்பாடுகளும் விசித்திரமான ஒரு ஜீவராசிபோலவே இருந்தது. அவன் சிறுவயதிலேயே அதீத பாலியல் இச்சையுடன் அலைந்தான். போதைப்பொருள் பழக்கத்திற்கு அடிமையானான். அவனது காமத்தை அவனைவிட குறைந்த வயதுடைய சிறுமிகளால் தாக்குப்பிடிக்க முடியவில்லை. பதினைந்து வயதிற்குள் மூன்று திருமணம் செய்துவிட்டான். அவர்கள் மூவராலேயும் அவனது காமத்தை கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. 

அந்த நேரத்தில்தான் அர்ஜுமன்ட் பானு பேகம் என்ற பெண்ணை சந்திக்கிறான் ஷாஜகான். இவள் பெர்சிய பிரபு ஒருவரின் பேத்தி. திருமணம் ஆனவள், கணவனும் பிரபுக்கள் குடும்பத்தில் பிறந்தவன்தான். அவளின் கண்கள் நிரப்பிய காமம். உப்பிய முகத்தில் கழுகுமூக்கு. பருத்த இடையில் பனங்கிழங்கு தொடைகள் என்று அவளது தோற்றமும். நடை, நளினம் என்று அவளின் அங்க அசைவுகளும் அவளின் அடங்காத காமத்தை பறைசாற்றி நின்றது. இருவரது காமமும் பற்றி எரிந்தது. அவள் தான் மணம் முடித்தவள் என்பதையே மறந்தாள். மானம், கலாச்சாரம், ஒழுக்கம் எல்லாம் அவர்களுக்கு ஏது? இருவரும் நிமிடங்கள், மணித்தியாலங்கள் கடந்து வெறியைத் தீர்க்க முனைந்தார்கள். அவர்களின் காமவெறி தீரவில்லை. இருவருக்கும் ஒருவரை ஒருவர் பிரியவும் மனமில்லை. இருவருக்கும் பற்றிய காமத்தில் அவளின் கணவன் மர்மமாக கொல்லப்படுகிறான். அவள் அந்தப்புரத்தில் ஐக்கியம் ஆகினாள்.

அவனின் காமத்திற்கு ஈடுகொடுக்க முடியாத மனைவிகள் வேண்டாப் பெண்டிர்கள் ஆனார்கள். அர்ஜுமன்ட் பானுவும் ஷாஜகானும் காமத்தில் கரைபுரண்டு ஓடினார்கள். அவள் மீதான மோகத்தில் அவளுக்கு மும்தாஜ் மஹால்(அரண்மனையின் மணிக்கல்) என்று பட்டம் சூட்டினான் ஷாஜகான். வருடாவருடம் அவர்கள் கையில் ஒரு பிள்ளை. பன்றி குட்டிபோடுவதுபோல் பிள்ளைகளைப் பெற்றுக்கொண்டே இருந்தாள் முட்டைக்கண்ணி மும்தாஜ். அவனும் விடுவதாக இல்லை, பிள்ளை கொடுப்பதை கடமையாகவே செய்தான்.

போதை, காமம், குழந்தைகள் என்று அவர்கள் காலங்கள் ஓடியது. அவளுக்கு முன்பும் மூன்று மனைவிகள். அவளுக்கு பின்பும் பல மனைவிகள். இவளை மிஞ்சிய சுகத்தை எவளாவது கொடுப்பாளா என்று பல பெண்களை அனுபவித்துப் பார்க்கிறான். ஆனால் அவளிடம் மட்டுமே ஏதோ ஒன்று அவனைக் கட்டிப்போட்டது. எத்தனையோ அழகிய கன்னிப்பெண்கள் அவன் அந்தப்புரத்திற்கு வந்து போனார்கள். ஆனால் அந்த பலபிள்ளை பெற்றவள்மேல் அவன் மோகம் தீரவேயில்லை.

காமத்தை மிஞ்சிய போதையை அதிகாரம் சிலவேளை உண்டாக்கிவிடும். காமத்தில் மூழ்கிக் கிடந்த ஷாஜகானுக்கும் அதிகார போதை உண்டாகிவிட்டது. தந்தையுடன் சேர்ந்து பல போர்களில் படைதிரட்டி சென்றவன், இப்போது தந்தைக்கு எதிராகவே படைதிரட்டி நின்றான். ஆனால் இறுதியில் தோற்றுவிட்டான். சாஷ்டாங்கமாக காலில் விழுந்து சரணடைந்தான். தந்தை அவனை மன்னித்தாலும் வீட்டுச் சிறையிலேயே வைக்கிறான். ஆனால் அடுத்த வருடமே அவன் தந்தை மர்மமான முறையில் இறக்க அரியணை அவன் வசமானது.

அரியணை ஏறியதும் தன் எதிரிகளை எல்லாம் தூக்கிலிட்டு கொல்கிறான். தன் மாற்றாந்தாயான நுர்ஜகானை சிறையில் அடைக்கிறான். அதன்பின் அந்தப்புரம் முழுவதும் பெண்களால் நிரப்புகிறான். எத்தனை பெண்கள் வந்தாலும் வயதான மும்தாஜை அவனால் விட முடியவில்லை. அவள் உடல்நலம் மிகவும் பாதிக்கப்பட்டு இருந்தது. வைத்தியர்கள் இனி குழந்தை பெறவேண்டாம் என்று அறிவுரை கூறினர். ஆனால் ஷாஜகான் விடுவதாக இல்லை. வயது போனபின்பும், நோய்வந்து உடல் தளர்ந்தபோதும் அவளை விடுவதாக இல்லை. அவள் இப்போதும் பிள்ளை பெற்றுக்கொண்டே இருந்தாள். அவன் அரியணை ஏறி நான்கு ஆண்டுகளில் அவள் பதின்நான்காவது பிள்ளையைப் பெற தயாரானாள். வைத்தியர்கள் அவள் உடல்நிலையை சொல்லி எச்சரித்தனர். அவன் தானம் கொடுத்து கடவுளின் கணக்கை மாற்றப்பார்த்தான். அவள் முப்பது மணிநேரம் பிரசவ வலியால் துடித்தாள். குழந்தை பிறக்கவில்லை. இவன் பொன்னையும் பொருளையும் தானமாக அள்ளி வீசிக்கொண்டு இருந்தான். கடைசியில் மும்தாஜ் இறந்தே போனாள்.

ஷாஜகான் அவள் கொடுத்த இன்பத்தை மறக்க முடியாமல் தவித்தான். வயது போனபின்பும், நோய்வந்து வாட்டியபோதும் இவன் கேட்ட பொழுதுகளில் அவள் மறுத்ததே இல்லை. வைத்தியர்கள் எச்சரித்தும் அடங்காத காமத்தால் அவள் இறந்துவிட்டாள். பதின்னான்காவது பிள்ளைப்பேற்றில் உயிர்விட்ட காமக்கிழத்திக்கு கற்களால் கல்லறை அமைத்தான். அது அவனுக்கு திருப்தி தரவில்லை. ஆக்ராவில் உள்ள சிவாலயம் ஒன்றை இடித்து அந்த இடத்தை அவள் பெயரில் நினைவிடமாக மாற்றினான். சிவத்தை அகற்றிவிட்டு சிவாலயம் இருந்த இடத்தில் அவள் சவத்தைப் புதைத்தான்.

எது செய்தாலும் மும்தாஜ்மீதான அவன் காமம் தீரவில்லை. அவளின் சாயலில் அவளைவிட சற்று அழகாகவே இருந்தாள் ஜஹானாரா பேகம். இவள் சாஜகானுக்கும் மும்தாஜுக்கும் பிறந்த மூத்த மகள். அவளையே மனைவியாக்கினான் ஷாஜகான். தொட்டிலில் போட்டவளை கட்டிலில் போட்டு மதித்தான். மும்தாஜ் நினைவில் அடக்கிவைத்திருந்த காமம் எல்லாவற்றையும் பெற்ற மகள் என்றும் பாராமல் அவள்மீது தீர்த்தான். அந்த முறைதவறிய உறவை விமர்சித்தான் என்பதற்காக அவன் மகனான ஔரங்கசீப்பையே சிறையில் அடைத்தான். 

காலம் வேகமாக ஓடியது. சிவாலயத்தை உடைத்து சிற்றின்ப சிறுக்கியின் சவத்தை புதைத்த வினைப்பயன் விரட்டியது. அவன் பெற்ற பிள்ளைகளே பகைவர்கள் ஆனார்கள். இன்னோர் மனைவியின் மகனான நசிஃப் அதிகாரத்திற்காக கலகத்தில் ஈடுபட்டான். மும்தாஜின் மகனும் பட்டத்து இளவரசனுமான 'தாரா ஷிகோ'வை பொதுமக்கள் முன்னிலையில் தூக்கிலிட்டான். ஏனைய மனைவிகளின் புதல்வர்கள் அனைவருக்கும் ஒன்றுசேர்ந்து எதிர்த்தனர். ஷாஜகான் அரசை இழந்து நோயில் விழுந்தான்.

மகன்கள் செய்த கலகத்தால் இன்னோர் மகனான ஔரங்கசீப் சிறை மீண்டான். ஷாஜகான் ஆளமுடியாத நிலையில் நோய்வாய்ப்பட்டான் என்று சொல்லி ஆட்சியில் அமர்ந்தான். ஆனால் சிறிது நாட்களில் ஷாஜகான் உடல்நிலை தேறினான். ஆனால் ஔரங்கசீப் ஆட்சியை கொடுக்கவில்லை. வீட்டுச் சிறையில் ஷாஜகானை அடைத்தான். வீட்டுச் சிறைக்குள் தந்தையுடன் சேர்ந்து சல்லாபம் நடத்தினாள் மும்தாஜின் மகள் ஜஹானாரா பேகம்.

பெற்ற மகளுடன் சரசம்பண்ணியவாறு இருந்த ஷாஜகான் மீண்டும் மீளமுடியாத நோயில் வீழ்ந்தான். சிவாலயம் இடித்து சவத்தை புதைத்து கல்லறை கட்டியவன், காதல் என்று சொல்லி காமவெறி பிடித்து அலைந்தவன், பெற்ற மகளை பெண்டாட்டி ஆக்கியவன் அப்படியே அணுஅணுவாக அழுகினான். சீதபேதியால் உருச் சிதைந்தான். கடைசியில் சிந்தை கெட்டு இறந்து போனான்.

ஜீசஸ் (எ) யேசுவா பிறந்த கதை-தவறால் வந்த தவறுகள்

முன்னொரு காலத்தில் யூத நாட்டை ஏரோது என்ற சிற்றரசன் ஆண்டு வந்தான். ரோமானிய பேரரசிற்குட்பட்ட பல சிற்றரசுகளில் அவனது யூத நாடும் ஒன்று. அந்த பிரதேசத்தின் பூர்வீக மக்களான சமாரிய மக்கள் பல அரசுகளாக, மதங்களாக, இனங்களாக பிரிந்து சிதைந்து போய் இருந்தார்கள். அப்படி சிறிது காலத்திற்கு முன்பு புதிதாக உருவாகிய மதம் ஒன்றுதான் 'யெகுதா மதம்'. ஆனால் தமது ஆட்சி அதிகாரம் மற்றும் வக்கிரமான பிரச்சாரம் ஆகியவற்றால் கணிசமான யூத மக்கள் புதிய யெகுதா மதத்தவர்களாக தம்மை அடையாளம் காட்டிக் கொண்டார்கள். பலர் தமது அடையாளங்களை காப்பாற்ற சொந்த நாட்டைவிட்டு வெளியேறி சென்றார்கள். இப்படி மதம் மாறி யெகுதா மதத்தைப் பின்பற்றுபவர்கள் பெரும்பான்மையாக வாழும் நாடுதான் இந்த யூத நாடு.

இந்த யெகுதா மதத்தவர்கள் தாங்கள் தான் சுத்தமும் அறிவும் மிக்க உலகின் உயர்ந்த மக்கள் என்றும், தாம் மட்டுமே இறைவனின் ஆசியையும் அருளையும் பெற்றவர்கள் என்றும் நம்பினார்கள். உலகில் உள்ள ஏனைய மக்கள் அனைவரும் விபச்சார சந்ததிகள் என்று இழிவுபடுத்தினார்கள். அவர்களின் வழிபாட்டு உரிமைகளை மறுத்து கொடுமைகளைச் செய்தார்கள்.

இவ்வாறான காலத்தில் ஒருமுறை பாபிலோனியர்கள் படையெடுப்பு செய்து யெகுதா மதத்தை ஏற்ற சமாரியர்கள் பலரை அடிமைகளாக பிடித்துச் சென்றார்கள். இப்போது யூத நாடு ரோம பேரரசின் கீழ் உள்ளது. அதனால் ரோமர்களின் ஆதிக்கம் வலுவாகவே உள்ளது. யெகுதாவை ஏற்ற பல சமாரியர்கள் ரோமர்களின் மத நம்பிக்கைகளை ஏற்றனர். ஆனால் இப்போதும் பல சமாரியர்கள் தமது பாரம்பரிய வழிபாட்டு நம்பிக்கையில் மறைவாக வாழ்ந்து கொண்டுதான் இருந்தார்கள்.

அவ்வாறான பாரம்பரிய சமாரிய வம்சத்தில் வந்தவர்தான் சகாரியர். அழிந்து கொண்டிருக்கும் தமது பாரம்பரிய அடையாளத்தை எப்படியாவது மீட்டெடுக்க வேண்டும் என்று போராடும் சிலரில் அவரும் ஒருவர். அவர் அவர்களின் ஆலயம் ஒன்றின் மதகுரு. ஆனால் அந்த ஆலயம் யூத நாட்டில் இல்லை. யூத நாட்டில் இருந்து அகதிகளாக போயுள்ள சமாரியர்கள் அதிகமாக வாழும் அபிஜா பிராந்தியத்தில்தான் அவரின் ஆலயம் உள்ளது.

தமது மதத்தைப் பாதுகாக்க என்று முழுநேரமாக வாழ்க்கையை அர்ப்பணித்து செயற்பட்டார் சகாரியர். சகாரியருக்கு இப்போது மிகவும் வயதாகிவிட்டது ஆனாலும் அழிந்து கொண்டிருக்கும் தமது அடையாளங்களை எப்படியாவது மீட்டெடுக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் அவரை செயலாற்ற வைத்தது. சகாரியர் ஆசாரிய குலத்தை சேர்ந்தவர். ஆனால் வேறு குலத்தை சேர்ந்த எலிசபெத்தை உறவினர்களின் எதிர்ப்பை மீறி மணமுடித்திருந்தார். அவரது மனைவி எலிசபெத் யூத நாட்டின் கலீலியில் இருக்க அவரைப் பிரிந்து, பலநூறு மைல்கள் கடந்து அபிஜா பிராந்தியத்தின் மதத்தலைவராக பணியாற்றி வந்தார். எலிசபெத்திற்கும் வயதாகிவிட்டது. திருமணம் முடிந்து பல ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டது. இருவரும் முதுமையை அடைந்துவிட்டாலும் இருவருக்கும் குழந்தைகள் இல்லை.

இப்படி கணவன் மதத்தைக் காக்க சென்றபோது தனிமையில் இருந்த எலிசபெத்திற்கு தவறான இளைஞர்கள் சிலரின் சகவாசம் கிட்டுகிறது. அவளது குலம், தனிமை, வயதாகியும் தீராத காமம், ஒழுக்கமின்மை எல்லாம் சேர வயதுகளை, இனத்தை கடந்து பலருடன் இணையவைத்தது. ஆனால் அனைத்தையும் இரகசியமாக வைத்திருந்தாள். அவள் பழக்கவழக்கங்கள் வயதாகியும் ஒருசிலருடன் தொடர்ந்தது. அப்படி பழக்கத்தை தொடர்ந்த ரோமானிய இளைஞன் ஒருவனால் எலிசபெத் கர்ப்பம் அடைந்துவிட்டாள்.

இந்த வயதில் இப்படி நடக்கும் என்று யார்தான் எதிர்பார்ப்பார்கள். அவர்கள் இருவரும் கூட எதிர்பார்க்கவில்லை. கர்ப்பம் தரிக்கக்கூடிய வயதினைக் கடந்து இத்தனை ஆண்டுகள் கழித்து கர்ப்பம் தரித்ததால் எலிசபெத் ஒருவகையில் மகிழ்ச்சி அடைந்தாள். ஆனால் இன்னொரு வகையில் பயமும் பிடித்துவிட்டது. "வெளியூரில் இருந்து கணவன் வரும்போது என்ன சொல்வது? வயாதான காலத்தில், கணவனும் இல்லாமல் கர்ப்பம் என்றால் ஊரார் என்ன சொல்வார்கள்!" இப்படி பலவாறாக யோசித்துவிட்டு அந்த ஊரில் உள்ள வயதான ஜெகுதா மதகுரு ஒருவனிடம் சென்று இதற்கு உபாயம் கேட்டாள். அவன் மிகவும் தந்திரக்காரன். அவன் இவளுக்கு ஏற்கனவை பலமுறை அறிமுகம் ஆனவன். அவனால் முடியாதது எதுவும் இல்லை என்று அவள் நம்பினாள். அந்த நம்பிக்கை ஓரளவு சரியாகத்தான் இருந்தது. 

அந்த மதகுரு உபாயமாக ஒரு திட்டம் தீட்டினான். யாராவது ஒருவனை தேவதூதர் வேடமிட்டு சகாரியரிடம் அனுப்புவது என்றும் கடவுளின் வாக்குஎன்று கூறி அவனை நம்பவைப்பது என்பதும் அவனது திட்டம். திட்டம் முடிவானது, ஆனால் அவ்வளவு தூரம் பயணம் செய்ய யாருக்கு பாதை தெரியும் என்று சிந்தித்த யெகுதா மதகுரு அதற்கான உபாயத்தையும் கூறினான். யூத நாடு ரோமானிய பேரரசின் கீழ் இருப்பதால் அவர்களின் போர்வீரர்கள் விடுமுறையில் வீடு சென்று வருவது வழக்கம். அப்படி வீடுசெல்லும் ஒருவனை பிடித்துவிட்டால் காரியம் கச்சிதமாக முடிந்துவிடும் என்று கூறினான்.

அதற்காக பலரை அணுகினார்கள். அவர்களில் ஒருவன் அப்படி செல்வதற்கு சம்மதம் தெரிவித்து வந்தான் . அவன் பெயர் திபெரியுஸ் யூலியஸ் அப்டெஸ் பந்தேர். இவன் பல ஆயிரம் மைல்கள் கடந்து ஜேர்மனியில் இருந்து வந்து ரோமானிய படையில் பணியாற்றுபவன். இவனுக்கு சில நூறு மைல்களில் இருக்கும் அபிஜாவிற்கு செல்வது சாதாரண விசயம்.மதகுருவும் எலிசபெத்தும் அவனை பரீட்சித்துப் பார்க்க விரும்பினார்கள். அவன் கேட்ட கூலியும், இவன் சகாரியரிடம் சென்று ஏமாற்றும் தகுதியுடையவனா என்ற சந்தேகமும் அவனை பரீட்சித்துப் பார்க்க வைத்தது. அதற்கு அவர்கள் தேர்ந்தெடுத்த நபர்தான் மேரி.

மேரி எலிசபெத்தின் கணவன் சகாரியாவின் உறவுக்காரப் பெண். நசரேத்தில் இருக்கிறாள். சிறுவயதில் ஆலயம் ஒன்றுக்கு தேவரடியாளாக நேர்ந்து விடப்பட்டவள். அவர்களின் இன வழக்கத்தின்படி பதின்நான்கு வயதிற்கு மேல் ஆலயத்தில் இருக்க முடியாது. அதனால் அந்த ஆலயத்தின் குரு யோசப் என்பவருக்கு மணமுடித்து கொடுக்க நிச்சயித்து வீட்டிற்கு அனுப்புகிறார். யோசப் மேரியிலும் பலவயது முத்தவன். தச்சுத் தொழில் செய்துவந்தான். கடின உழைப்பாளி.அதனால் தமது ஜாதிக்குள் மணமுடிக்க வேண்டும் என்று முதியவனான யோசப்பிற்கு நிச்சயம் செய்தார்கள்.

பந்தேர் பரீட்சைக்கு அனுப்பப்பட்டான். முதலில் அந்தப் பெண் மேரியை ஏமாற்ற வேண்டும். இந்தச் சிறுமியே நம்பாவிட்டால் இவனால் எப்படி வயதான அனுபவமிக்க மதகுரு சகாரியரை நம்பவைக்க முடியும்? பந்தேர் நசரேத்திற்கு சென்று மேரியின் இருப்பிடத்தை கண்டுபிடிக்கிறான். பின்னர் அவள் நம்புமாறு தேவதை வேடம் ஒன்றை ஆடைகள், ஒப்பனைகள் மூலம் உண்டாக்குகின்றான். பின் அவள் தனிமையில் இருந்த ஒருவேளையில் அவள்முன் தோன்றி "நான் நம்பிக்கையின் தேவதூதன்" என்று தன்னை அறிமுகம் செய்கின்றான். அவளைப் பார்த்தவுடன் அவன் மனதில் ஆசை உண்டாகிவிட்டது. அவளின் இளமையும் வனப்பும் அவளை அடையவேண்டும் என்று தூண்டியது. வந்த வேலையை மனதில் வைத்து ஆசையை கட்டுப் படுத்தினான். பின்னர் அவளிடம் "வாழ்த்துக்கள், நீ யாரை மிகவும் விரும்புகிறாயோ, அந்த கடவுள் உன்னுடனேயே இருக்கிறார்!" என்றான். 

மேரி அவனுடைய வார்த்தைகளைக் கேட்டு பயந்தாள். இது என்ன வகையான வாழ்த்து என்று யோசிக்கலானாள். அவளின் சிந்தனையைக் கலைத்த பந்தேர் "நீ கடவுளின் விருப்பத்திற்குரியவளாக அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளாய், நீ கர்ப்பவதியாகி ஒரு மகனைப் பெற்றெடுப்பாய், அவனை யேசுவா என்று அழைப்பாயாக, அவன் கடவுளின் குமாரன் என்று அழைக்கப்படுவான், டாவிட்டின் சிம்மாசனத்தை தேவன் அவனுக்கு அளிப்பார், அவன் ஜேக்கப்பின் வம்சத்தை முடிவின்றி ஆண்டிருப்பான்" என்று அவள் ஆசையை தூண்டும் வகையில் கூறினான்.

மேரியால் நம்பமுடியவில்லை, "நானோ திருமணம் முடிக்கவில்லை. நான் இப்போதும் கன்னியாகவேதான் இருக்கிறேன், அது எப்படி சாத்தியமாகும்?" என்று கேட்டாள். 

அதற்கு அவன் "தேவனால் முடியாதது எதுவுமில்லை, உனது உறவுக்காரப் பெண்மணியான எலிசபெத் முதுமையில் ஒரு குழந்தையைப் பெறப் போகிறார். கர்ப்பம் தரிக்கவே முடியாது என்று கூறப்பட்ட அவள் இப்போது ஆறாவது மாதத்தில் உள்ளாள்" என்றான்.

இப்போது மேரிக்கு அவன்மேல் ஓரளவு நம்பிக்கை வந்தது. "நான் ஒரு தேவரடியாள், உங்கள் வார்த்தைகள் எனக்கு நிறைவேறட்டும்" என்றாள். அவள் நம்பிவிட்ட திருப்தியில் அங்கிருந்து புறப்பட்டான் பந்தேர்.

அவன் போய்விட்டான், ஆனால் மேரிக்கு சந்தேகம் முழுவதுமாக போகவில்லை. யாருக்கும் சொல்லாமல் யூதாவின் மலை நாடான கலீலிக்கு புறப்பட்டாள். கலீலியில் உள்ள சகாரியரின் வீட்டிற்கு சென்றாள். அங்கு உண்மையிலே எலிசபெத் கர்ப்பமாகவே இருந்தாள். அவளின் கர்ப்பத்தைப் பார்த்ததும் வந்தது தேவ தூதன் என்றே நம்பிவிட்டாள். எலிசபெத்திடம் வாழ்த்து சொல்லிவிட்டு, தேவதூதன் தனக்கும் இறைவனால் குழந்தை கிடைக்க இருப்பதாக கூறியதாக அப்பாவியாக கூறினாள். 

சிறுமி மேரியின் வார்த்தைகள் எலிசபெத்தை நகைப்புற செய்தாலும் பந்தேர் சிறப்பாக நடித்து ஏமாற்றியதை நினைத்து மகிழ்ந்தாள். இவன்தான் தனது கணவன் சகாரியரை ஏமாற்ற பொருத்தமானவன் என்றும் நினைத்துக் கொண்டாள்.

மேரி சகாரியரின் வீட்டிற்கு வந்த அன்று மாலையிலேயே பந்தேரும் வந்தான். பந்தேர் வேடம் எல்லாவற்றையும் களைந்து விட்டு வந்ததால் மேரியால் அவனை அடையாளம் காண முடியவில்லை. மேரியைக் கண்டதும் பந்தேரின் மனது சபலத்தில் மூழ்கியது. எலிசபெத்தை தனிமையில் அழைத்து தான் மேரியை ஏமாற்றிய பொய்யை கூறி அதை தானே நிறைவேற்ற அனுமதிக்க வேண்டும் என்றும், அவளை அவ்வாறு தனக்கு அனுபவிக்க தந்தால் தனக்கு ஊதியமே தேவையில்லை என்றும் கூறினான். 

எலிசபெத்திற்கு வேறு வழியே இல்லை. அவன் கேட்ட கூலியை எப்படி கொடுப்பது என்று யோசித்துக் கொண்டு இருந்தவளுக்கு இது நல்ல வாய்ப்பாக அமைந்தது. அவன் ஆசைக்கு அனுமதி கொடுத்தாள். அவன் யோசனைப்படி மேரி தூங்கச் செல்லும் முன்னர் பாலில் சிறிது மயக்க மருந்தைக் கலந்து கொடுத்தாள் எலிசபெத். மேரி மயங்கிய பின்னர் பந்தேர் வந்து அவளை அனுபவித்து விட்டு செல்வான். சிலநாட்கள் இது தொடர்ந்தது. மேரிக்கு இது கனவா நிஜமா என்று பிரித்துப் பார்க்க முடியவில்லை. ஆனால் அதுகூட அவளுக்கு ஒரு நல்ல உணர்வாகத்தான் இருந்தது. எலிசபெதிற்கோ கணவனைச் சென்று எப்படியாவது ஏமாற்ற வேண்டும் என்ற அவசரம். பந்தேருக்கோ மேரிமை விட்டுச் செல்ல மனமிலாத சரச மோகம்.

 "நீ அபிஜாவிற்கு சென்று திரும்பும் வரையில், அவள் இங்கேயே இருப்பாள். நீ வந்து அவளை அனுபவிக்கலாம்" என்று எலிசபெத் அவனுக்கு வாக்குக் கொடுத்தாள். எலிசபெத் கொடுத்த வாக்கின் பின் அவன் அபிஜாவிற்கு புறப்பட்டு போனான்.

அபிஜாவிற்கு சென்றவன் சகாரியரின் நாளாந்த நடவடிக்கைகளை கவனமாக உளவு பார்த்தான். பின்னர் ஒருநாள் பூசை செய்வதற்காக சகாரியா தூபம் போட்டுக்கொண்டு கோயிலின் உட்புறம் சென்றார். மக்கள் பலர் ஆலயத்தின் வெளிமண்டபத்தில் நின்று பாடல்களைப் பாடியவாறு வழிபட்டனர். தூபம் போட்டுக்கொண்டு உள்ளே சென்ற சகாரியர் முன் வலதுபுறம் உள்ள வாயிலுக்குள்ளால் தூப புகைகளுக்குள்ளாக தோன்றினான் பந்தேர். அவனை கண்டதும் பயந்துவிட்டார் சகாரியர். யூதர்கள் இங்கும் கொல்வதற்காக ஆள் அனுப்பிவிட்டார்கள் என்றே நினைத்தார். 

சகாரியர் பயப்படுவதை உணர்ந்த பந்தேர் அவர் பயந்து கூச்சலிட்டால் எல்லாம் பிழைத்துவிடும் என்று உணர்ந்தான். உடனே "பயப்படாதே சகாரியா! உன் வேண்டுதல்கள் கடவுளால் கேட்கப்பட்டது, உன் மனைவி எலிசபெத் விரைவில் குழந்தை ஒன்றை பெற்றெடுப்பாள். அவனை ஜான் என்று அழைப்பாயாக" என்றான்.

சகாரியா மனதில் பயம் குறைந்து குழப்பம் அதிகரித்துவிட்டது. சகாரியரால் இந்த வார்த்தைகளை நம்ப முடியவில்லை. இவன் எதற்காக இப்படி பேசுகிறான் என்பது அவருக்கு புரியவில்லை. பந்தேர் சகாரியரின் சிந்தனையை குழப்பி அவரது ஆசையைத் தூண்டினான். "பிறக்கும் குழந்தை பலருக்கு மகிழ்வைத் தருவான். அவன் ஒருபோதும் மதுபானங்களை அருந்த மாட்டான். சமாரிய மக்களில் அநேகரை உண்மையான தேவனான ஏலிஜை நோக்கி அழைத்துவருவான்" என்று ஆசையை தூண்டினான்.

 சகாரியாவுக்கு இந்த வார்த்தைகள் சந்தோஷத்தை கொடுத்தது. அவர் இதற்காகத்தானே, இத்தனை ஆண்டுகளாக இந்த வயதிலும் கஷ்டப்படுகிறார். ஆனால் அவரால் நம்ப முடியவில்லை. "நாங்கள் இருவரும் முதுமையை அடைந்தவர்கள். என் மனைவி எலிசபெத் நீண்ட காலமாக தனிமையில் இருக்கிறார். இது எப்படி சாத்தியமாகும்? இதை நான் எப்படி நம்புவது?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு பந்தேர் சொன்னான் " நான் நம்பிக்கையின் தேவதை, நான் கடவுளின் முன்னால் நிற்கிறேன். அத்துடன் இந்த நல்ல செய்தியை உங்களிடம் சொல்வதற்காகவே அனுப்பப்பட்டேன்.நீங்கள் இப்போது மௌனமாக இருங்கள். யாரிடமும் சொல்ல வேண்டாம். ஏனெனில் நீங்கள் இந்த வார்த்தைகளை நம்பவில்லை. ஆனால் குறித்த ஒரு நேரத்தில் இவற்றை நம்புவீர்கள்" என்று கூறிவிட்டு சகாரியாவுடன் உரையாடலை தொடராமல் சென்றுவிட்டான்.

கோயில் உள்ளே சென்ற சகாரியாவை காணாமல் வெளியே மக்கள் காத்துக்கொண்டு நின்றார்கள். வெளியே வந்த சகாரியா அவர்கள் யாருடனும் எதுவும் பேசவில்லை. உள்ளே ஏதோ ஒன்றை பார்த்து குழம்பிப்போய் இருப்பது அவரது முகக்குறிப்பில் தோன்றியது. 

பந்தேர் கலீலிக்கு திரும்பி எலிசபெத் வீட்டிற்கு வந்தான். தினமும் எலிசபெத்தின் அனுசரணையில் மேரியை அனுபவித்து இன்பமடைந்தான். மேரிக்கு இப்போது ஏனோ சந்தேகம் வந்துவிட்டது. ஒருநாள் எலிசபெத் கொடுத்த பாலினை குடிக்காமலேயே ஊற்றூவிட்டு தூங்கச் சென்றாள் மேரி. தூங்குவது போல நடித்தாள். அப்போதுதான் தினமும் தனக்கு நடப்பதை உணர்ந்தாள். அவள் தூங்கச் சென்ற சிறிது நேரத்தில் பந்தேர் உள்ளே வந்து மேரியை அனுபவிக்க ஆரம்பித்துவிட்டான். மேரிக்கும் அது பிடித்திருந்ததால் எதுவும் சொல்லவில்லை. வயதான யோசப்பை மணமுடித்தால் இவ்வளவு இன்பம் கிடைக்காது என்பதால் பேசாமல் விட்டுவிட்டாள். அவ்வாறு மேரி எலிசபெத்தின் வீட்டில் மூன்று மாதங்கள் தங்கினாள். அதனால் அவள் வயிற்றில் குழந்தை உண்டாகியிருந்தது.

அப்போதுதான் சகாரியர் தனது சேவையை முடித்துக்கொண்டு வீடு திரும்பினார்.கலீலிக்கு சகாரியர் வந்ததும் இனி அங்கு இன்பம் அனுபவிக்க முடியாது என்பதால் மேரியும் நசரேத்திற்கு திரும்பி வந்துவிட்டாள். சகாரியர் கலீலிக்கு வந்து சில வாரங்களில் எலிசபெத் ஆண் குழந்தை ஒன்றை பெற்றெடுக்கிறாள். அதற்கு அவர்களின் பூர்வீக மரபின்படி சகாரியரின் தந்தையின் பெயரைச் சூட்ட முடிவு செய்தனர். ஆனால் அதை மறுத்த எலிசபெத் ஜோன் என்றே பெயர்சூட்டினாள். உறவினர்கள் அனைவரும் இப்படி ஒரு பெயர் எமது குலத்திலேயே வைப்பதில்லை என்றனர். ஆனால் எலிசபெத் யார் பேச்சையும் கேட்காமல் ஜோன் என்றே அழைத்தாள்.

மேரி கர்ப்பமாக உள்ள விடையம் நிச்சயம் செய்யப்பட்ட யோசப்பிற்கு தெரிகிறது. அவளின் இந்த செயலை அவனால் ஏற்க முடியவில்லை. ஆனால் அவனுக்கு இந்த வயதான காலத்தில் இவளைவிட்டால் இவ்வளவு இளவயது பெண் எப்படி கிடைப்பாள்? அதனால் சகித்துக் கொண்டான்.

அன்றைய சட்டத்தின்படி ஒரு பெண் கணவனில்லாமல் கர்ப்பம் தரித்தால் தெருவில் நிறுத்தி கல்லால் எறிந்து கொன்றுவிடுவார்கள். யோசெப்பின் இளகிய மனம் அவள் கொல்லப்படுவதற்கு இடங்கொடுக்கவில்லை. தனது குலத்தை சேர்ந்த அவள் அறியாத வயதில், உணர்ச்சி வேகத்தில் தவறு செய்ததை உணர்ந்தார். கடவுள் பிள்ளை கொடுத்ததாக அவள் சொன்ன பொய்யை நம்புவதாக நடித்தார். ஆனால் சமூகம் அவர்களை விட்டுவைக்கவில்லை. அவர்கள் அங்கிருந்து தப்பித்து ஓடவேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்பட்டார்கள். அன்றிலிருந்து அவர்களின் ஓட்டம் தொடங்கியது. தப்பித்து இருப்பதற்கு இடந்தேடி பல ஊர்களுக்கு அலைந்தார்கள். யாரும் அவர்களை ஏற்கவில்லை.

நசரேத்தில் இருந்து பல மைல்கள் தொலைவில் உள்ள நகரம் ஜெருசலேம். ஜெருசலேமின் புறச்சேரிப் பகுதியே பெத்லகேம். கொலை செய்யப்படுவதில் இருந்து தப்பிப்பதற்காக மேரியை அழைத்துக்கொண்டு இறுதியில் பெத்தலகேமிற்கு வருகிறார் யோசெப். அவர்களுக்கு அங்கேயும் தங்குவதற்கு இடம் கிடைக்கவில்லை. இறுதியில் மாடு அடுகளை மேய்க்கும் இடையர்கள் சிலர் அது மேய்ச்சல் காலமாக இருந்ததால் தொழுவம் ஒன்றை தங்குவதற்காக தொடுத்தனர். அந்த மாடு ஆடுகளை அடைக்கும் தொழுவத்திலேயே மேரிக்கு குழந்தையும் பிறந்தது. அந்த குழந்தைக்கு யேசுவா என்றே பெயரும் சூட்டப்பட்டது.

எலிசபெத் தான் விட்ட தவறை நியாயப்படுத்த இன்னோர் தவறைச் செய்தாள். அதனால் இன்று மேரி என்ற எதுவும் தெரியாத சிறுமி தவறானவளாக யோசெப் முன்னும் உலகத்தின் முன்னும் களங்கப்பட்டு நின்றாள். யோசப் தப்புப் பண்ணிய மேரியைக் காப்பதற்காக முனைந்தான், அதனால் தன் வாழ்விடம் விட்டு அகதியாக அலைந்தான்.

தவறை மறைக்க இன்னோர் தவறைச் செய்வது தவறுகளின் பெருக்கத்திற்கே உதவும். தவறுகள் நடக்காதிருக்க உதவாது. தவறானவர்களை காப்பாற்ற முனைபவர்களும் தவறிற்கான பலனை அனுபவிக்க நேரிடுகிறது.. இது மறுக்க முடியாத வாழ்வியல் நீதியாகும்...

(அந்த குழந்தையின் எதிர்காலம் எவ்வாறு இருந்தது?)

தொடரும்....