முதல் பறங்கியர்கள்-வரலாற்று கதை

 சூரியன் மறைய ஆரம்பித்திருந்தது. இடிந்தகரை கடற்கரை முழுவதும் வழக்கத்தைவிட ஆரவாரமாக இருந்தது. கடற்கரை முழுவதும் சிறுவர்கள் ஓடி ஆடி விளையாடிக்கொண்டு இருந்தார்கள். அன்று சித்திரை மாத பௌர்ணமி நாள் என்பதால் மீனவர்கள் யாரும் கடலுக்கு செல்லவில்லை. மீன்பிடி படகுகளும் கட்டுமரங்களும் கரையேறி நின்றதால் அவைகள் கூட சிறுவர்களுக்கு விளையாட்டு பொருட்களாயின. அவற்றில் ஏறுவது இறங்குவது தாவிக் குதிப்பது என்று மகிழ்ச்சியாக விளையாடினார்கள்.

இடிந்தகரை ஒரு கோயில் கிராமம் என்றே சொல்லலாம். சுற்றிச்சுற்றி பல கோயில்கள். கொடுவாய் முனை துறைவாயிலில் பத்ரகாளியம்மன் கோயில். அதிலிருந்து வடமேற்கு பக்கமாக சிறிது தூரத்தில் முத்துமாரி அம்மன் ஆலயம், மீன்வாடி அருகில் நாகநாதர் ஆலயம், அதனுடன் சேர்த்து அன்னபூரணி அன்னதான ஆலயம், மீன்வாடிக்கு அடுத்து மேற்கு முனையில் சிவன் ஆலயம், கொடுவா முனையில் இருந்து வடக்கே சுடலையுடன் அண்மித்து சுடலைமாடன் ஆலயம் என்று எங்கு பார்த்தாலும் சிறிதும் பெரியதுமாக கோயில்களால் நிரம்பிய கிராமம் அது.

பௌர்ணமி நாள் என்பதால் எல்லா ஆலயங்களிலும் மாலைநேர பூசை நடைபெற்றது. அனைத்து ஆலயங்களின் மணியோசையும் சங்கின் ஓசையும் ஒரு சேர இனிமையாக ஒலித்தது. பூசை முடிந்ததும் ஊர் மக்கள் அனைவரும் அம்மன் கோயில் முன்றலில் ஒன்றுகூடி தீ மூட்டினார்கள். சுற்றிவர தீப்பந்தம் கொளுத்தி நாட்டினார்கள். பௌர்ணமி நிலவும் மூட்டிய தீப்பந்த வெளிச்சமும் அந்த இடத்தை மிகவும் அழகாக மாற்றியிருந்தது. அந்த வெளிச்சத்தில் கிராம மக்கள் அனைவரும் ஆடல் பாடல் என்று கொண்டாடிக் கொண்டு இருந்தனர். 

மக்கள் மகிழ்ச்சி கொண்டாட்டத்தில் இருந்த அந்த நேரத்தில் இடிந்தகரை கடற்கரை ஓரத்தில் சிவன் கோவிலுக்கு மேற்காக பெரிதும் சிறிதுமாய் பல படகுகள் கரையை நோக்கி வந்தன. ஒவ்வொரு படகில் இருந்தும் ஒருசில வெள்ளை மனிதர்ளும் பலபத்து கறுப்பு மனிதர்களும் இறங்கினார்கள். வழக்கமாக ஓரிரு படகுகளில் வெள்ளையர் சிலர் வியாபாரத்திற்கு என்று வருவது வழக்கம் தான். ஆனால் அவ்வாறு வருபவர்களும் பகல் வேளையில் இறங்குதுறையில்தான் வந்து இறங்குவார்கள். ஆனால் இன்று வழக்கத்திற்கு மாறாக துறையில்லாத கடற்கரையில் வந்து இறங்கினார்கள். 

கரை ஒதுங்க முடியாத படகுகள் கடலிலேயே நிற்க அதிலிருந்த நபர்கள் பொருட்களுடன் சிறிய படகுகளில் கரையை அடைந்தார்கள். வந்தவர்களில் சிலர் நெருப்பை மூட்டி அவர்கள் கொண்டுவந்த இறைச்சி மீன் என்பவற்றை சுட ஆரம்பித்தார்கள். அவர்கள் சுடச்சுட நாற்றம் குமட்டிக் கொண்டு வந்தது. ஆனால் அதைக் கண்டு கொள்ளாத மற்றையவர்கள் கொண்டுவந்த பொதிகளை பிரித்து ஆயுதங்களை எடுத்து தயார்ப்படுத்தினார்கள்.பின்னர் நெருப்பில் வாட்டிய மாமிசத்தையும் மீனையும் தின்றவர்கள் ஊருக்குள் புறப்பட தயாரானார்கள்.

சிறிய ஒரு குழுவினர் படகுகளுக்கும் பொருட்களுக்கும் பாதுகாப்பாக இருக்க ஏனையவர்கள் ஊருக்குள் செல்ல வேண்டும் என்று அவர்களுக்கு தலைமை தாங்கி வந்த ஒரு வெள்ளையன் கட்டளை இட்டான். அவர்கள் பல குழுக்களாக பிரிந்து நின்றார்கள். ஒவ்வொரு குழுவிலும் ஓரிரு வெள்ளையர்கள் இருக்க மீதமுள்ள அனைவரும் கறுப்பர்களாக இருந்தார்கள். குழுவிற்கு தலைமை தாங்குபவர்கள் மட்டும் அனைவரும் வெள்ளையர்களாகவே இருந்தார்கள். அவர்களுடன் இருந்த ஒருசிலர் வெள்ளை பாவாடை அணிந்து கழுத்தில் பெரிய சிலுவைக் கட்டை குறிகளை அணிந்திருந்தார்கள். இடையில் கறுப்பு நிற பட்டி ஒன்றும் அணிந்திருந்தார்கள்.

புறப்பட முன்பு வெள்ளை பாவாடை அணிந்த ஒரு நபர் அவர்கள் முன் வந்து சிலுவை கட்டையை கையில் பிடித்தவாறு ஜெபித்தார். அங்கே இருந்த கறுப்பர்களை நோக்கி, "சகோதரர்களே! நீங்கள் மேற்கு ஆபிரிக்க அடிமைச் சந்தைகளில் அடிமைகளாக விற்கப்பட்டீர்கள், போர்த்துக்கேய தேசத்தின் அடிமைப் படைகளாக இன்று இங்கு வந்துள்ளீர்கள், ஆண்டவர் மீண்டும் இந்த பூமிக்கு வரும்போது உங்கள் அனைவரையும் அடிமைத்தனத்தில் இருந்து விடுவிப்பார். ஆண்டவர் உங்கள் விசுவாசத்தை நிரூபிப்பதற்காக உங்களுக்கு ஒரு வாய்ப்பை ஏற்படுத்திக் கொடுத்திருக்கிறார். அந்த சந்தர்ப்பத்தை நன்கு பயன்படுத்தி உங்கள் விசுவாசத்தை ஆண்டவருக்கு காட்ட வேண்டும். இந்த ஊரில் உள்ளவர்கள் அனைவரும் சாத்தானை வழிபடுபவர்கள், ஆண்டவரை தவிர யாரை வணங்கினாலும் அவர்கள் கொல்லப்படவேண்டும் என்று ஆண்டவர் எங்களுக்கு அறிவித்திருக்கிறார். நீங்கள் அந்த ஆண்டவரின் வார்த்தைகளுக்கு விசுவாசமாக நடக்க வேண்டும். ஊருக்குள் சென்று ஆண்கள் அனைவரையும் கொன்று பெண்கள், சிறுவர்கள் அனைவரையும் கைப்பற்ற வேண்டும். நீங்கள் யாரும் யாரையும் அனுபவிக்கலாம். உங்கள் அடிமை வாழ்வில் உங்களுக்கு கிடைக்காத ஒன்று கிடைக்க ஆண்டவர் உங்களுக்கு அருள்கூர்ந்திருக்கிறார். ஆனால் கைப்பற்றும் பெண்கள் அனைவரையும் ஆண்டவரின் பிரதிநிதிகளான எமக்கு அர்ப்பணிக்காமல் நீங்கள் அனுபவிக்க கூடாது. நீங்கள் கைப்பற்றும் பெண்களை எமக்கு காணிக்கை ஆக்குங்கள். சாத்தானை வணங்கியதால் அவர்களுக்கு உண்டான பாதிப்பை இறைவனின் பெயரால் நாம் அவர்களுக்கு நீக்குகிறோம், அதன்பின் உங்கள் போர்த்துக்கேய எஜமானர்களுக்கும் உங்களுக்கும் வழங்குகிறோம்" என்று கூற அனைவரும் "ஆமென் ஆமென் ஆமென்" என்று கூறினார்கள்.

ஜெபித்து முடிந்ததும் போர்த்துக்கேய அடிமைப் படைகள் ஊருக்குள் புகுந்தன. நேரம் நடுச்சாமத்தை கடந்திருந்தது. கறுப்பு வெள்ளை படைகள் கொடுவாய் முனையை அண்மித்திருந்தது. கிராம மக்கள் ஆட்டம் பாட்டம் என்று கொண்டாட்டமாக இருந்தார்கள். சிறுவர்கள் பலர் அந்த இடத்திலேயே தூங்கிப்போய் இருந்தார்கள். ஒட்டுமொத்த ஊரும் ஒரே இடத்தில் கூடி இருப்பது போர்த்துக்கேய அடிமை படைகளுக்கு வசதியாக போய்விட்டது. ஊர்மக்கள் அனைவரும் கோயில் வளாகத்தில் இருக்கும் வகையில் சுற்றிவளைத்தார்கள். சுற்றி வளைத்த சிறிது நேரத்தில் தாக்குங்கள் என்று போர்த்துக்கேய தளபதி சேவியர் கட்டளையிட்டான். எட்டுத் திக்கிலும் இருந்து குண்டுகள் பாய்ந்தது. மக்கள் தெறித்து ஓடினார்கள். தெறித்து ஓடிய பெண்கள் சிறுவர்களை பிடித்து கயிற்றால் கட்டிப் போட்டார்கள். ஆண்களை தேடித்தேடி சுட்டார்கள். பிடிபட்ட ஆண்களை தலையை வெட்டி வீசிக் கொன்றார்கள். ஒருசில ஆண்களும், பெண்களும் தமது கைகளில் கிடைத்தவற்றால் கறுப்பர்களை தாக்கிவீழ்த்திவிட்டு தப்பித்துச் சென்றார்கள். அந்த கோயில் வளாகமே அல்லோலகல்லோலப்பட்டது. எங்கு பார்த்தாலும் மனித தலைகளும் முண்டங்களுமாக காட்சியளித்தது. அம்மன் ஆலய வளாகம் முழுவதும் மனித ரத்தத்தால் தோய்ந்தது.

ஓரிரு மணிநேரத்தில் எல்லாம் முடிந்தது. அந்த களேபரத்திலும் பிடித்த பெண்களை கறுப்பின அடிமைகள் சிலர் வனுபுணர்வு செய்தார்கள். பாவாடைகளின் பேச்சையும் மீறி அவர்கள் செயற்பட்டுக் கொண்டு இருந்தார்கள். போர்த்துக்கேய தளபதி சேவியர் கட்டளையிட்டான். அனைவரும் பிடித்த பெண்கள் சிறுவர்களுடன் ஒன்றுகூடுமாறு பணித்தான். பிடிபட்ட அனைவரையும் பாவாடைகளின்முன் நிறுத்தின அடிமைப்படைகள்.

பொழுது விடிந்துகொண்டிருந்தது. விடிவெள்ளியும் வானில் தோன்றியது. ஆனால் அந்த கிராமத்தின் இருப்பு மட்டும் அஸ்தமனம் ஆகிக்கொண்டிருந்தது. பிடித்துவரப்பட்ட பெண்கள் அனைவரும் பாவாடைகளின் முன்னால் நிர்வாணப்படுத்தப்பட்டார்கள். அவ்வாறு நிறுத்தப்பட்ட பெண்களில் தமக்கு பிடித்தமான இளம் பெண்களை பாவாடைகள் முதலில் தெரிவுசெய்தார்கள். பிறகு போர்த்துக்கேய வெள்ளையர்கள் தமக்கு பிடித்தமானவர்களை தெரிவுசெய்து எடுத்தார்கள். அவ்வாறு தெரிவு செய்தவர்களை அத்தனை பேர் முன்னிலையிலேயே வன்புணர்வு செய்தார்கள். பின்பு கறுப்பின அடிமைகளை நோக்கிய பாவாடை ஒன்று "சகோதரர்களே! மீதமுள்ள அனைவரையும் உங்களுக்காகவே ஆண்டவர் அளித்திருக்கிறார். நீங்கள் அனுபவிதுக்கொள்ளுங்கள்" என்றது. கறுப்பின படைகள் காட்டுக்கூச்சலுடன் பெண்கள், சிறுமிகள், சிறுவர்கள் என்று அனைவரையும் மாறிமாறி வன்புணர்வு செய்து வெறியாட்டத்தில் ஆடின.

இவர்களின் வன்புணர்வு வெறியாட்டத்தில் பெண்கள் சிறுமிகள் சிறுவர்கள் பலர் அந்த இடத்திலேயே உயிரிழந்தார்கள். அதையும் மீறி உயிர் பிழைத்த பெண்கள் சிறுமிகளை நோக்கி பாவாடை ஒருவன் கூறினான். "நீங்கள் இதுவரை பீடித்திருந்த சாத்தானின் பிடியில் இருந்து முழுவதுமாக விடுபட்டுள்ளீர்கள். இனி நீங்கள் ஆண்டவரின் வழியில் வாழ்வீர்கள். ஆண்டவர் உங்கள் பாவங்களை நீக்கி அற்புத சுகமளிப்பார்" என்றான்.

அன்றைய தினமே அந்த ஊரில் இருந்த கோயில்கள் அனைத்தும் தேடித்தேடி இடிக்கப்பட்டது. போர்த்துக்கேய படைகளிடம் இருந்து தப்பித்தவர்கள் வடக்கு நோக்கி நீண்ட தூரம் சென்றுவிட்டார்கள். கோயில் இருந்த இடத்தில் எல்லாம் சிலுவைக்கட்டைகள் நடப்பட்டது. ஒவ்வொரு சர்ச்சுக்கு ஒவ்வொரு பாவாடைகள் பங்குத்தந்தை என்று நியமிக்கப்பட்டார்கள். அந்தந்தப் பகுதிகளில் உள்ள பெண்கள் அனைவரும் குறித்த சர்ச்சின் பங்குத்தந்தைக்கு உரியவர்கள் ஆனார்கள். ஒருசில பாவாடைகளும் உதவியாளர்களும் அந்த கிராமத்தில் தங்க, மீதமுள்ள போர்த்துக்கேய அடிமைப் படைகள் கூத்தன்குழியை கைப்பற்றப் புறப்பட்டது.

அந்த பங்கில் உள்ள பெண்கள், சிறுமிகள், சிறுவர்கள் என்று அனைவரையும் பாவாடைகளும் அவர்களின் உதவியாளர்களும் மாறித் துஷ்பிரயோகம் செய்து வந்தனர். அவர்கள் வைத்ததுதான் சட்டம் அவர்கள் சொல்வதுதான் நீதி. அவர்களைத் தட்டிக் கேட்க யாருமில்லை.

சிலகாலம் கழித்து அந்த ஊரில் உள்ள பெண்களுக்கு கறுப்பு வெள்ளை என்று விதம் விதமாக பிள்ளைகள் பிறந்தன. பிறக்கும் குழந்தைகளுக்கு தந்தை யார் என்று தெரியாது என்பதால், எந்த சர்ச்சிற்கு உட்பட்ட பெண்ணிற்கு குழந்தை பிறக்கிறதோ அந்த சர்ச் பாவாடையின் பெயர் குடும்பப் பெயராக சூட்டப்பட்டது. பெர்னாண்டஸ், குரூஸ், சில்வா, டேவிட் என்று போர்த்துக்கேய பாவாடைகளின் பெயர்கள் பிறக்கும் குழந்தைகளின் குடும்பப் பெயராகின. பிறக்கும் பிள்ளைகள் பெண்பிள்ளைகள் என்றால் குடும்ப பெயருக்கு காரணமான பாதிரியே குடும்பம் நடத்தி அந்த பெண்பிள்ளைக்கும் பிள்ளை பிறக்க காரணமானார். அந்த பங்கில் உள்ள அனைத்து பெண்களுக்கும் பிள்ளை பிறக்க காரணம் என்பதால்தான் பங்குத் தந்தை என்ற பெயர் தமிழில் உருவானது.

இடிந்தகரை பறங்கியர்கள் மட்டுமல்ல, எல்லா இடங்களிலும் பறங்கியர் உருவானதன் பின்னால் இவ்வாறான ஒரு வரலாறு மறைக்கப்பட்டே உள்ளது.காலங்கள் மாறினாலும், காட்சிகள் மாறவில்லை. இன்றுவரை அந்த பங்குத்தந்தை நடைமுறை மறைமுகமாகவேனும் பின்பற்றப்பட்டே வருகிறது. அதை அந்த சமூகத்தின் ஆண்களும் ஒரு பிரச்சினையாக கருதுவதில்லை. அதனால்தான் ஆண்டவர் அன்றே சொன்னார், என் ஜனங்கள் ஒருபோதும் வெட்கப்படுவதில்லை என்று.

ஐரோப்பியர்கள் உண்மையில் அறிவார்ந்த மக்கள்தான்

ஐரோப்பியர்கள் உண்மையில் அறிவார்ந்த மக்கள் தான். 

ஏனென்றால்

ஐரோப்பாவில் கிறிஸ்தவ மதமாற்றம் நடந்து 350 ஆண்டுகள்..

அமெரிக்காவில் கிறிஸ்தவ மதமாற்றம் நடந்து 300 ஆண்டுகள்..

ஆபிரிக்காவில் கிறிஸ்தவ மதமாற்றம் நடந்து 700 ஆண்டுகள்..

மத்தியகிழக்கில் கிறிஸ்தவ மதமாற்றம் நடந்து 1200 ஆண்டுகள்..

இலங்கை இந்தியாவில் கிறிஸ்தவ மதமாற்றம் நடந்து 500 ஆண்டுகள்..

ஆனால் 250- 300 ஆண்டுகளிலேயே ஐரோப்பிய மக்கள் கிறிஸ்தவ மதத்தின் பித்தலாட்டம் அராஜகம் என்பவற்றை உணர்ந்து அதிலிருந்து விடுபட ஆரம்பித்து விட்டார்கள். ஆனால் இலங்கை இந்திய நாடுகளில் வாழ்பவர்கள் ஐரோப்பியர்கள் தூக்கி வீசிய கிறிஸ்தவ அசிங்கத்தை தலைமீது வைத்து சுமப்பதும் அல்லாமல், ஐரோப்பிய நாடுகள் 2000 வருடங்களாக கிறிஸ்தவ நாடுகளாக இருப்பது போலவும், ஐரோப்பிய மக்களின் பூர்வீக மதம் கிறிஸ்தவம் என்பது போலவும் முட்டாள்தனமாக நம்புகிறார்கள்.

ஐரோப்பாவில் கிறிஸ்தவ மதம் பரப்பப்பட்டது 1685களின் பின்னரே என்ற உண்மை கூட எம்மவர்களில் பலருக்கும் தெரியாத உண்மை. அந்த அளவுக்கு அறிவற்ற மக்களாகத்தான் நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்.

என்று நீங்கும் எங்கள் அறியாமை இருள்?

எப்போது தீரும் எங்கள் அடிமை மோகம்?

பெண் போப்-மறைக்கப்பட்ட உண்மை

கிறிஸ்தவ வரலாற்றில் ஒரேயொரு முறை ஒன்பதாம் நூற்றாண்டில், பெண் ஒருவர் போப்பாக இருந்திருக்கிறார். யோயன்னா(போப் எஸ் லியோ IV) என்ற அந்த பெண் தன்னை ஏதென்ஸ் நகரத்தில் வசிக்கும் ஆண்கள் போல ஒப்பனை செய்து ரோம் நகரில் மூன்று ஆண்டுகள் கற்றிருக்கிறாள். அவளது அறிவு ஆளுமை என்பவற்றுக்கு மாணவர்கள் பெரும் பணக்காரர்கள் என்று பலரும் கட்டுப்பட்டு இருந்திருக்கிறார்கள். இதுவே அவள் எல்லோரதும் ஏகோபித்த ஆதரவுடன் போப்பாக ஆக்குவதற்கு வாய்ப்பாக அமைந்தது.

இவள் போப்பாக இரண்டு ஆண்டுகள் ஐந்து மாதங்கள் நான்கு நாட்கள் இருந்திருக்கிறாள். ஆனால் போப்பாக இருந்தபோது அவளது காதலன் ஒருவனுடன் உறவுகொண்டு கர்ப்பம் அடைந்திருக்கிறாள். அவள் பிரசவ நாளினை அறியாமல் பயணித்துக் கொண்டிருந்த போது கோலிசௌம் சர்ச்சிற்கும் செயின் கிளமென்ட்ஸ் சர்ச்சிற்கும் இடைப்பட்ட பகுதியில் பிரசவ வலி எடுக்கிறது. அவள் அந்த பயணப் பாதையிலேயே குழந்தையைப் பிரசவிக்கிறாள்.

கிறிஸ்தவ மதத்தின் கட்டுப்பாடுகளின்படி ஒரு பெண் போப்பாக முடியாது. பெண்ணிற்கு சுயமான சிந்தனை கிடையாது என்பதும் பெண்ணே பாவத்தின் ஆரம்பம் என்பதும் கிறிஸ்தவ மதத்தின் அடிப்படை கொள்கையாகும். பொதுவாக வீடுகளிலேயே பெண்களுக்கு எந்த பொறுப்பும் உரிமையும் கிடையாது. அவ்வாறு இருக்கையில் பெண் ஒருத்தி எல்லோரையும் ஏமாற்றிவிட்டு கிறிஸ்தவ மதத்தின் உயர் பதவியாக கருதப்படும் போப்பாக ஆகியிருக்கிறாள் என்பதை அவர்களால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை.

ஆண்வேடம் தரித்து போப்பாகி இன்று குழந்தை பிரசவித்த யோயன்னா முன் கிறிஸ்தவ மதத்தவர்கள் ஒன்று கூடினார்கள். குழந்தை பிரசவித்த அந்த இடத்திலேயே அவளை மிகக் கொடுரமாக சித்திரவதை செய்து கொன்றார்கள். அப்போதுதான் பிறந்திருந்த அந்த பச்சிளம் குழந்தையையும் துடிதுடிக்க கொன்றார்கள்.அப்போதும் அவர்களின் வெறி அடங்கவில்லை. இனிமேலும் இவ்வாறு ஒரு பெண் போப்பாக மாற முயற்சி செய்ய கூடாது என்பதற்காக யோயன்னாவையும் குழந்தையையும் சித்திரவதை செய்து கொன்ற காட்சியை தத்ரூபமான சிலையாக செய்து அவ்விடத்தில் நிறுவினார்கள்.

இனிமேல் யாராவது ஒருவர் போப்பாக நியமனம் பெறுவது என்றால் அவர் பதவியேற்கும் முன்னர் அவரது பாவாடை அங்கிக்குள் புகுந்து அவர் ஆணா இல்லையா என்பதை இன்னுமொரு ஆண் பரிசோதனை செய்வது என்ற நடைமுறையை உண்டாக்கினார்கள். அந்த நடைமுறை இன்றுவரை தொடர்ந்து கடைப்பிடிக்க படுகிறது. போப் பதவியேற்கும் முன்னர் ஒரு ஆண் அவரது ஆடைகளைத் திறந்து அவர் ஆண்தான் என்று உறுதி செய்ததன் பின்னரே பதவியேற்பு நிகழ்வு நடக்கிறது.

ஆனால் யோயன்னா கொல்லப்பட்டது தொடர்பாக அமைக்கப்பட்ட காட்சி உருவங்கள் பதினாறாம் நூற்றாண்டில் ஐந்தாம் பியஸால் இடித்து அகற்றப்பட்டது. ஆனால் அதன்பின் இன்றுவரை ஒரு பெண்ணால் போப்பாகவோ, கிறிஸ்தவ பாதிரியாகவோ ஆகமுடியவில்லை.

**(யோயன்னா)யொகென்னஸ் பாபா எனப்படும் நான்காம் எஸ் லியோ குழந்தை பெறுவதை சித்தரிக்கும் ஓவியம் 

ஏலி ஏலி ஏன் பன்றியிறைச்சியை உண்ணாமல் செய்தீர்?

இவர் ஐரோப்பிய, மத்தியகிழக்கு நாடுகளில் பெரியதேவி என்று அழைக்கப்படும் எலுசிஸ் கடவுள்.

இவரது அருகில் இருப்பது பன்றி. இவர் பன்றி உருவிலும், பன்றியின் உருவில் முகமூடி தரித்தும் தோன்றுவதாக அந்த மக்கள் நம்புகிறார்கள். எலு என்ற ஆண் கடவளின் துணையாக கருதப்படுகிறார்.

எலு கடவுள் கானான் மற்றும் எகிப்திய மக்களால் அல் கடவுள் என்று வழிபடப்பட்டார். அல்லின் துணையாக அய்சிஸ்/ ஐசிஸ் என்ற கடவுள் போற்றி வணங்கப்படுகிறார்.

எலுசிஸ் கடவுளை வழிபட்ட மக்கள் நிர்ப்பந்தம் காரணமாக வேறு மதங்களை பின்பற்ற நேர்ந்த போதும் பன்றியை கடவுளாக போற்றினார்களேயன்றி அதைக் கொன்று தின்பதற்கு துணியவில்லை. ஆனால் இதனைச் சகிக்க முடியாத நிர்ப்பந்த மதமாற்ற காரர்கள் பன்றியை விலக்கப்பட்ட ஒன்றாக பிரகடனம் செய்தார்கள். அதனால்தான் அது உண்ணப்படுவதில்லை என்ற தோற்றப்பாட்டை உருவாக்கினார்கள்.

உண்மைகள் உறங்கலாம் ஆனால் மரணித்து விடுவதில்லை. அது என்றேனும் விழித்து எழும்.

(எலு கடவுளே ஏலி என்று விழிக்கப்படுகிறார். முருகன் என்ற கடவுளை முருகா என்று விழிப்பது போல எலு கடவுள் ஏலி என்று விழிக்கப்படுகிறார்)

தமிழ்நாட்டு மக்கள் இவ்வளவு அசிங்கமானவர்களா?

தமிழ்நாட்டில் உள்ள பெரும்பான்மை மக்கள் அடிமைகளின் விந்தில் உருவான வம்சங்களே!

கீழ் சாதிகள் மட்டுமல்ல, உயர் சாதிகள் என்றும் ஆண்ட பரம்பரை என்றும் சொல்லிக் கொள்ளும் பலரும் அடிமைகளின் விந்தில் உருவானவர்களே!

தமிழ் நாட்டில் உள்ள எல்லா சாதிகளிலும் அடிமைகளுக்கு பிறந்தவர்கள், சர்வ சாதாரணமாக விரவிக் கிடக்கிறார்கள். சாதிய சான்றிதழ் முறையை ஐரோப்பிய ஆட்சியாளர்கள் அறிமுகம் செய்தபோது, அடிமைகளின் வம்சங்களுக்கும் அவர்கள் நிலைகளைப் பொறுத்து, அந்தந்த சாதிகளுக்குள் உள்வாங்கப்பட்டு சான்றிதழ் கொடுக்கப்பட்டது.

அதனால்தான் இன்று உயர் சாதிகள், ஆண்ட சாதிகள், தாழ்ந்த சாதிகள் என்று எல்லாவற்றிலும் அடிமைத்தனம் மிகுந்த ஒரு பெருங்கூட்டம் சாதாரணமாக இருப்பதை நம்மால் காணமுடிகிறது.

திராவிட அரசியலின் மூலதனமே இந்த அனைத்து சாதிகளிலும் கலந்திருக்கும் அடிமைகளின் வம்சங்கள் தான்.

திராவிட அரசியலில் கருணாநிதி யார் அவனது குடும்பம் எப்படிப்பட்டது என்று எல்லோருக்கும் தெரியும். ஒரு விபச்சார பரம்பரையில் வந்த கருணாநிதி குடும்பத்தை தலைவர்களாக ஏற்று அரசியல் செய்கிறார்கள், வாக்களிக்கிறார்கள் என்றால் அவர்கள் எப்படிப் பட்டவர்களாக இருக்க முடியும்? விபச்சாரத்தில் பிறந்தவர்களை விட தாழ்ந்த அடிமைகளின் வம்சங்களில் பிறந்தவர்கள் மட்டுமே கருணாநிதி குடும்பத்தை தலைவர்களாக ஏற்று ஆதரிக்க முடியும்.

இந்த அனைத்து சாதிகளிலும் கலந்திருக்கும் அடிமைகளின் வம்சங்களை பிரித்து, அவர்களுக்கான தனியான பொறிமுறையை உருவாக்காமல் திராவிட அரசியலை முடிவுக்கு கொண்டுவர முடியாது.

இந்த அனைத்து சாதிகளிலும் கலந்திருக்கும் அடிமைகளின் வம்சங்களை மரியாதையாக எல்லாம் நடத்த முடியாது. மரியாதையாக நடத்தினால் அவர்கள் உங்களை மதிக்க மாட்டார்கள். கருணாநிதி குடும்பத்தை விட யாரொருவர் மிகக் கேவலமாக அவர்களை நடத்துகிறார்களோ அவர்களையே இந்த அடிமை வம்சங்கள் உயர்வாக நினைத்து ஆதரிக்கும்.

எல்லோரையும் சமமாக மதித்து நடந்த வேண்டும் என்ற RSS சித்தாந்தம் தமிழகத்தில் வெல்வது கடினம். இந்த அடிமை வம்சங்களை இழிவுபடுத்தி, அடக்கி அரசியல் செய்தால் மாத்திரமே அவர்கள் தமக்கான தலைமையாக அதனை ஏற்பார்கள். திராவிடத்தை அழிப்பதற்கு இதைத்தவிர வேறு வழிகிடையாது.

**தமிழ் நாட்டில் உள்ள அனைத்து சாதிகளிலும் சராசரியாக 50% ற்கு மேற்பட்டவர்கள் அடிமைகளின் வம்சத்தில் பிறந்தவர்களே. இது சில சாதிகளில் அதிகமாகவும் சில சாதிகளில் குறைவாகவும் இருக்கும்.

**ஆபிரிக்காவில் இருந்தும் மத்திய கிழக்கு நாடுகளில் இருந்தும் அடிமைகளாக கொண்டுவரப்பட்டவர்கள், தென்னிந்திய அடிமைச் சந்தைகளில் விற்கப்பட்டார்கள். ஐரோப்பிய ஆட்சியாளர்களின் ஆரம்பகால கணக்கெடுப்பின்படி மெட்ராஸ் மாகாணத்தில் சுமார் 52 சதவீதத்தினர் அடிமை வம்சங்கள் என்று பதியப்பட்டுள்ளது.

**இங்குள்ள பெருமுதலாளிகள் பண்ணையார்களால் விலைக்கு வாங்கப்பட்ட அடிமைகள் பண்ணை வேலைகள், தொழிற்சாலை பணிகள், மற்றும் பாலியல் அடிமைகளாக பயன்படுத்தப்பட்டனர்.

**சங்க காலத்தில் இருந்தே அடிமைத் தொழிலாளர்கள், அடிமை போர்ப்படைகள் என்பவை தொடர்பான குறிப்புகள் தமிழர்களிடம் காணப்படுகின்றது.

கண்ணகை அம்மன் அவதரித்த கதை

 முன்னொரு காலத்தில் பாண்டிய நாட்டை ஆண்டு வந்த நெடுஞ்செழியன், இமயம் முதல் குமரி வரை இந்திய தேசத்தின் பலநாடுகளையும் போரிட்டு வென்றான். அனைத்து நாடுகளிலும் வெற்றி கொள்ளப்பட்ட செல்வங்களாலும், கல்வி மற்றும் தொழில்களாலும் பாண்டிய நாடு செழிப்புடன் விளங்கியது.

தானும் தன்நாடும் பெற்ற இத்தனை பேறுகளாலும் பாண்டிய மன்னன் செருக்கடைந்து இருந்தான் தான் பெற்ற பேறுகளால் தன்னை சிவனுக்கு நிகரானவன் என்று எண்ணி ஆணவம் கொண்டிருந்தான்.

எதுவும் அளவுக்கு அதிகமாக கிடைத்துவிட்டால் தன்னை விட பெரியது எதுவும் கிடையாது, தனக்கு தெரியாதது எதுவுமில்லை என்ற ஆணவம் மனிதனுக்கு தோன்றிவிடும். அதுபோல் பாண்டியனும் தனக்கு எல்லாம் தெரியும் என்ற மமதையில் அறமின்றி நடந்தான். அவனது ஆணவத்தால் நியாயவான்கள் பலர் தண்டிக்கப்பட, அதர்மிகள் சுதந்திரமாக உலாவினர்.

அவனுக்கு அவன் தவறை எடுத்துச் சொல்வார் எவருமில்லை. எதிர்த்து பேசவும் யாருக்கும் தைரியமில்லை. அவன் பராக்கிரமங்களை புகழ்ந்து பாடும் கூட்டமும், அவன் செய்வது எல்லாம் சரி என்று ஒத்தூதும் கூட்டமுமே அவனைச் சூழ்ந்திருந்தது. பாண்டிய நாடு முழுவதும் செல்வ மிகுதியால் ஆட்டம் பாட்டம் கொண்டாட்டம் என்று குதூகலமாக தோன்றினாலும் யாருக்கும் மனநின்மதி இருக்கவில்லை.

அவனது ஆட்சியில் அறம் தவறி ஒழுக்க கேடுகள் அதிகரித்து இருந்தது. நல்லவர்கள் மிகவும் துன்பப்பட்டு வருந்தினார்கள். அவர்கள் அனைவரும் சிவபெருமானிடமும் பார்வதி தேவியிடமும் தமது துன்பத்தை நீக்கும்படி வேண்டினார்கள்.மக்களின் குறைதீர்க பார்வதியும் எம்பெருமானும் திருவுளம் கொண்டார்கள்.

பாண்டிய மன்னனின் அரண்மனைக்கு சற்று வெளியே ஒரு மாமரம் விசித்திரமாக இருந்தது. மரத்தில் பழுத்த மாம்பழம் ஒன்று தோன்றும். யாரேனும் அதனைப் பறிப்பதற்காக மரத்தில் ஏறி அதனருகில் சென்றால் காணாமல் போய்விடும். இந்த தகவல் அரண்மனைக்கும் எட்டியது. நெடுஞ்செழியனின் மனைவி கோப்பெருந்தேவி அந்த மாம்பழம் தெய்வீக தன்மை கொண்டதாக இருக்கலாம், அதனை எப்படியாவது பறித்துத் தாருங்கள் என்று மன்னனிடம் வேண்டினாள். ஏறிச் சென்றால் தானே மறைகிறது என்று எண்ணிய பாண்டிய மன்னன் மரத்தின் கீழ் இருந்து அம்பினை எய்து கனியினை வீழ்த்தினான். வீழ்ந்த பழம் மண்ணில் விழாமல் இருக்க கையில் ஏந்தினான். ஆனால் அந்த மாம்பழம் கையில் பட்டதும் நெருப்பு கோளமாக மாறிச் சுட்டது. மண்ணில் விழாமல் பிடிக்க வேண்டும் என்ற அவனது முயற்சி தோற்றுப் போய் பழம் மண்ணில் விழுந்தது. மண்ணில் விழுந்த பழத்தை எடுத்து அதில் ஒட்டி இருந்த மண்ணைத் தட்டி விட்டு பழத்தைக் கொண்டு சென்று மகாராணியிடம் கொடுத்தான்.

பழம் கையில் ஏந்தும் பொழுது தணலாக சுட்டது என்ற செய்தியை கேட்டு பயந்த கோப்பெருந்தேவி அந்தப் பழத்தை உண்ணாமல் ஒரு பொன் குடத்தில் இட்டு வைத்தாள். பின் மூன்று நாட்களின் பின்னர் அந்த பொன்குடத்தைத் திறந்து பார்த்த மகாராணிக்கு பேரதிர்ச்சியாக இருந்தது. குடத்தில் வைத்த மாங்கனி பேரழகு மின்னும் ஒரு பெண்குழந்தையாக மாறியிருந்தது.பயந்துபோன மகாராணி குடத்தை குழந்தையுடன் எடுத்து சென்று மன்னனிடம் காட்டி பதைபதைத்தாள். பாண்டியனுக்கு என்ன நடந்தது, என்ன நடக்கிறது என்று ஒன்றும் புரியவில்லை. அரண்மனையின் ஆஸ்தான சோதிடரை அழைத்து ஆலோசனை கேட்டான். 

சோலியை உருட்டிப் போட்ட சோதிடருக்கு எதிர்காலம் அப்படியே புரிந்தது. இந்த குழந்தையால் தான் மன்னனின் மரணமும், மதுரையின் அழிவும் என்று தெரிந்தது. விதியை மாற்ற சோதிடருக்கும் விருப்பமில்லை. விதி என்பது அப்படித்தானே தன்னை வடிவமைக்கும். குழந்தையாக உருவெடுத்து நின்ற பார்வதியை மனத்தால் வணங்கிய சோதிடர், மன்னா இந்த குழந்தை இராச்சியத்திற்கு நல்லதல்ல, நாட்டில் இருந்து எடுத்துச்சென்று வெளியே விட்டுவிடு என்றார்.

எல்லை தாண்டி இன்னொரு நாட்டில் சென்று எப்படி குழந்தையை விட்டுவிட்டு வருவது என்று சிந்தித்த பாண்டியன், அழகிய மிதக்கும் பேழை ஒன்றைச் செய்து, அதில் குழந்தையை வைத்து ஆற்றில் விட்டு வரச்சொல்லி ஏவலர்களைப் பணித்தான். ஏவலர்களும் அவ்வாறே செய்தார்கள்.

அந்த காலத்தில் சோழநாட்டை கரிகால பெருவளத்தான் ஆட்சிசெய்துவந்தான். அந்த சோழ நாட்டின் தலைநகரான காவிரிப் பூம்பட்டினத்தில் மாசாத்துவன், மாநாகன் என்னும் இரு நண்பர்கள் வணிகத் தொழில் செய்து வந்தார்கள். அவர்கள் இருவரும் காவிரிப் பூம்பட்டினத்தின் ஆற்றுப் படுகையின் ஓரத்தில் அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்த போது பேழை ஒன்று மிதந்து வருவதைக் கண்டார்கள்.இருவரும் ஓடிச்சென்று பேழையைத் தூக்கி வந்து திறந்து பார்த்தார்கள். ஒரு அழகிய பெண் குழந்தை ஒன்று

அதனுள் அழுதவாறு இருந்தது. மாநாகனுக்கு ஆண் குழந்தை ஒன்று இருக்கிறது. அந்த குழந்தையின் பெயர் கோவலன். ஆனால் மாசாத்துவனுக்கு திருமணம் செய்து பல ஆண்டுகளாகியும் குழந்தை இல்லை. அதனால் அந்த பேழையில் வந்த குழந்தை தான் வணங்கும் ஈஸ்வரனே அனுப்பிய குழந்தை என்று மகிழ்ந்து வீட்டிற்கு எடுத்துச் சென்றான். தம் வாழ்வின் இருளை நீக்கி மகிழ்ச்சியை உண்டாக்கியவள் என்ற பொருளில் கண்ணகை என்று பெயரிட்டு வளர்த்து வந்தார்கள். 

காலம் மிக வேகமாக ஓடியது. கோவலன் கண்ணகை இருவரும் வளர்ந்து மணவயதை அடைந்தார்கள். கோவலனை கண்ணகைக்கு சீரும் சிறப்புமாக கோலாகலமாக மணமுடித்து வைத்தார்கள். நண்பர்களான மாசாத்துவனும் மாநாகனும் தமது பிள்ளைகளை மணமுடித்து வைத்து சம்பந்திகள் ஆனார்கள்.

மணம் முடித்து சிலகாலம் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்த கோவலன் வியாபாரம் செய்வதற்காக காவிரிப்பூம்பட்டினம் செல்கிறான். அப்போது சோழ மன்னனின் அரண்மனை அரங்கத்தில் மாதவி என்னும் கணிகையர் குலப் பெண்ணின் அரங்கேற்றம் நடப்பது கேள்விப்பட்டு பார்ப்பதற்காக செல்கிறான். அவள் ஆடல் திறத்திலும், அழகிலும் மயங்கிப் போய் வெளியே வந்து கோவலனுக்கு அரசனின் அறிவிப்பு சபலத்தை தூண்டியது.

மாதவியின் கணிகையர் குலத்தவர்கள் உலகாயதம் என்னும் சமண பிரிவைச் சேர்ந்தவர்கள். அவர்கள் கடவுள் என்று ஒன்று இருப்பதை ஏற்காமல் இந்த உலகமே உண்மையானது, உலகியல் இன்பங்களில் திளைத்து இருப்பதே வாழ்வின் பயன் என்ற கோட்பாட்டை அடிப்படையாகக் கொண்டவர்கள். அவர்கள் யாரும் திருமணம் செய்வதில்லை. திருமணம் கடந்த உறவே அவர்களின் வாழ்க்கை முறையாக இருந்தது. பெண்கள் பருவ வயதை அடைந்தவுடன் அவர்களின் அழகு திறமை என்பவற்றை பொறுத்து விலை தீர்மானிக்கப்பட்டு செல்வந்தர் களுக்கு விற்கப்படுவார்கள்.

மாதவியின் அழகு திறமை என்பவற்றை பொறுத்து அவளுக்கு 1008 பொன் என்பது விலையாக தீர்மானிக்கப்பட்டது. அரங்கேற்றம் செய்தபோது மன்னன் பரிசாக அளித்த மாலையை எவன் 1008 பொன் கொடுத்து வாங்குகிறானோ அவனுக்கே மாதவி சொந்தம். பொதுவாக இவ்வாறான கணிகையர் குலப் பெண்களை வாங்குபவர்கள் தங்களின் இச்சை தீர்ந்தவுடன் அவர்களை வியாபாரப் பொருளாக்கி விடுவார்கள். 

கோவலன் தான் வியாபாரம் செய்வதற்காக கொண்டுவந்து பணத்தை எடுத்து மாலையை வாங்கினான்.அடங்காத ஆசையுடன் சென்றவன் மாதவியே கதி என்று அவளுடனேயே தங்கிவிட்டான். கோவலனுக்கு அவளை வியாபாரப் பொருளாக்க விருப்பமில்லை. தன் வீடு மனைவி எல்லாவற்றையும் மறந்து மாதவியின் அணைப்பிலேயே மயங்கிக் கிடந்தான்.

கோவலனைக் காணாத கண்ணகி மனமுருகி ஈஸ்வரனை வழிபட்டாள். அப்போது அவள் மனதில் தோன்றிய ஈஸ்வரன் அவளின் பிறப்பின் நோக்கத்தையும், அவள் அன்னை பார்வதியின் அம்சம் என்பதையும் உணர்த்தி எல்லாம் விதிப்படியே நடக்கிறது, வருந்தாதே, இவை எல்லாம் உன் அவதாரத்தின் நோக்கம் நிறைவேறுவதற்காகவே என்று கூறி மறைந்தார்.

சில காலம் செல்ல செல்வங்கள் அனைத்தையும் இழந்த கோவலன், மாதவியின் நடத்தையிலும் வெறுப்புற்று மீண்டும் கண்ணகியிடம் வருகிறான். மாதவியிடம் சென்று செல்வங்கள் அனைத்தையும் இழந்ததால் இப்போது அவர்களை வறுமை சூழ்ந்திருந்தது. மீண்டும் வியாபாரம் செய்வதற்கு மூலதனம் இல்லாததால், மூலதனத்தை பெறும் பொருட்டு கண்ணகியின் மாணிக்கப்பரல்களாலான கால்சிலம்பம் ஒன்றை வாங்கிக் கொண்டு பாண்டிய நாட்டிற்கு செல்கிறான். 

பாண்டிய நாட்டில் மாணிக்க பரல்களுக்கு நல்ல விலை கிடைக்கும் என்று பயணித்த கோவலனுக்கு ஆபத்து சூழ்ந்தது. இவன் பாண்டிய நாட்டிற்குள் போன அதே காலத்தில் பாண்டியன் மனைவியின் கால்சிலம்பமும் காணாமல் போய் கண்டுபிடித்து தருவோருக்கு சன்மானம் என்று முரசறையப்பட்டது. இதை அறியாத கோவலன் கால் சிலம்பை விற்க கடைத் தெருவிற்கு செல்கிறான். வாங்குவதற்காக சிலம்பை பார்த்த பொற்கொல்லன் கோவலனைத் திருடன் என்று சொல்லி மன்னனிடம் பிடித்துக் கொடுக்கிறான். கோவலன் வாழ்க்கையில் விதி விளையாடியது. ஆணவம் தலைக்கேறி ஆட்சி செய்த பாண்டிய மன்னன், விசாரணை ஏதும் செய்யாமல் கோவலனே குற்றவாளி என்று சொல்லி தலையை துண்டித்து தண்டனை கொடுக்கிறான்.

நடந்ததை உணர்ந்த கண்ணகி சினங்கொண்டு பாண்டிய நாட்டிற்கு வந்தாள். அரண்மனைக்கு சென்று குற்றம் ஏதும் செய்யாத தன் கணவனை கொன்ற கொலைகாரன் நீ என்று பாண்டியனை பார்த்து சீறினாள். ஆணவம் தலைக்கேறிய பாண்டியன் தான் செய்தது சரியென்று வாதித்தான். கோவலன் கொண்டு வந்த சிலம்பையும், ராணியிடம் இருந்த சிலம்பையும் வாங்கி உடைத்து வீசுகிறாள். ராணியின் சிலம்பில் இருந்து முத்துப் பரல்களும், கோவலன் கொண்டு வந்த சிலம்பில் இருந்து மாணிக்க பரல்களும் தெறித்தன. அவள் கொண்டுவந்த மற்றைய சிலம்பையும் எடுத்து உடைத்து வீசினாள். அதிலிருந்தும் மாணிக்க பரல்கள் தெறித்து விழுந்தன. 

பாண்டியன் அரியணையில் இருந்து கீழே இறங்கினான். தன் தவறையும், தான் ஆணவத்தால் செய்த அநீதியையும் எண்ணி கலங்கினான். இதுவரையில் ஆணவத்தால் எத்தனை தவறுகள் செய்தேனோ என்று பதறினான். நான் ஆள்வதற்கு மட்டுமல்ல வாழ்வதற்கும் தகுதியில்லாதவன் என்று தன் உறைவாளை உருவினான். அவன் வாழ்வை அவனே முடித்துக் கொண்டான். 

மதுரை மக்களுக்கு தான் யாரென்பதை கண்ணகி வடிவில் இருந்த பார்வதி தேவி உணர்த்தினார். மன்னனின் அகங்காரமும் அதனால் உண்டான மரணமும் மதுரை மக்களை பயங்கொள்ள செய்தது. மக்கள் தங்கள் தவறுகளை உணர்ந்து, ஆணவத்தையும் அறியாமையையும் போக்கி நல்லபடியாக வாழ ஆரம்பித்தார்கள். தூங்கா நகரம் துகிலுரியும் தொழில் விட்டு ஒழுக்கமாக மாறியது.

கண்ணகி வடிவில் தோன்றி மதுரை மக்களின் ஆணவத்தையும் அறியாமையையும் அழித்த பார்வதி, தன்னை நம்பியவர்கள் அனைவரது ஊர்களுக்கும் சென்று காட்சியளித்து, அருளாசி வழங்கி இறுதியில் கையிலாயத்தை சென்றடைந்து தன் அவதாரத்தை முடித்துக் கொண்டார்.

பிறவிக்குணம் மாறாதது-ஆன்மீக கதை

மதுசந்தா முனிவர் விசுவாமித்திரரின் மகனாவார். அவர் மற்றைய முனிவர்களை விட சற்று மாறுதலாக சிந்திப்பவர். அவரது ஆசிரமத்தில் பலநூறு சீடர்கள் தங்கியிருந்து கல்வி கற்று வந்தனர். வழக்கமான ஆச்சிரமங்கள் போலல்லாமல் மதுசந்த முனிவரின் ஆச்சிரமம் அமைதியற்ற சனசந்தடியான இடத்திலேயே இருந்தது. பலநாட்டவர்களும் வந்து தங்கிச் செல்லும் புறநகர் பகுதியில் ஆச்சிரமம் அமைந்திருந்தது.

அவர்களின் ஆச்சிரமத்திற்கு அருகில் விலைமாதர்கள் விடுதி, திருடர்கள் குடியிருப்பு, குடிகாரர்களின் வீடுகள் என்று தவறான நபர்களின் இருப்பிடங்களே அதிகமாக இருந்தது. இந்த நபர்கள், சூழல் என்று எல்லாவற்றையும் கடந்த ஒருவனால் மட்டுமே ஞானமடைய முடியும் என்பது மதுசந்தரின் நம்பிக்கை.

தினமும் தன்னுடைய சீடர்களுக்கு வேத கருத்துக்களை கூறி, எல்லோரும் ஞானமடைவதற்கு தேவையான போதனைகளை செய்து வருவது மதுசந்தரின் வாடிக்கை. ஆனால் ஆச்சிரமத்தில் இருந்த கிரிஸ்தன், யவன் என்ற இரண்டு சீடர்கள் மட்டும் போதனைகளை கேட்டதுபாதி கேட்காதது பாதியாக சுற்றியுள்ள வீடுகளில் நடப்பதையே கவனித்து வந்தார்கள். போதனைகள் முடிந்தவுடன் ஆச்சிரமத்தில் இருந்து வெளியே சென்று விலைமாதர்கள் வீடுகளில் என்ன நடக்கிறது, குடிகாரர்கள் என்ன செய்கிறார்கள், திருடர்கள் எப்படி திருடுவதற்கு திட்டமிடுகிறார்கள் என்று ஒளிந்திருந்து பார்ப்பதிலேயே காலங் கடத்தினார்கள்.

மதுசந்தரும் இவர்கள் சிலநாட்களில் திருந்தி விடுவார்கள் என்றெண்ணி, அவர்கள் உணர்ந்து திருந்த வேண்டும் என்ற வகையிலே போதனைகளை செய்தார். ஆனாலும் அவர்கள் இருவரும் திருந்துவதாக இல்லை. இங்கே போதனைகள் நடந்து கொண்டிருக்கும் போது அவர்களின் சிந்தனைகள் முழுவதும், விலைமாதர் வீடுகளிலும், திருடர்கள் கூட்டத்தின் திட்டமிடல்களிலுமே மூழ்கியிருந்தது.

ஒருநாள் இதனை முடிவுக்கு கொண்டுவர எண்ணிய மதுசந்தர், அவர்கள் இருவரும் விலைமாதர் விடுதியிலோ, குடிகாரர்கள் சூதாட்டகாரர்களிடத்தோ, ஒளிந்திருந்து வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போது பிடித்துவரச் சொல்லி வேறு சில சீடர்களை பணித்தார். அவர்களும் குருவின் கட்டளையை ஏற்று மறுநாள் அவர்கள் மறைந்திருந்து வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்த போது கையும் களவுமாக பிடித்து வந்தார்கள்.

பிடித்து வரப்பட்ட கிரிஸ்தன், யவன் இருவரும் குருவின் முன் நிறுத்தப்பட்டார்கள். இவர்கள் இருவரும் தம் தவறை உணர்ந்து மன்னிப்பு கேட்டு திருந்தி விடுவார்கள் என்றெண்ணிய மதுசந்தர், அவர்களை நோக்கி விலைமாதர் விடுதிகளுக்கும் குடிகாரர்களின் சூதாட்ட விடுதிகளுக்கும் சென்றீர்களா என்று கேட்டார்.

தாங்கள் இருவரும் அவ்வாறு சென்று மறைந்திருந்து பார்த்தது உண்மை என்று யவன் சொல்ல, இடைமறித்த கிரிஸ்தனோ நாங்கள் விலைமாதர்களும், திருடர்களும் எவ்வாறு சொர்க்கம் செல்வது என்றும், அவர்களை எப்படி திருத்துவது என்றும் ஆராய்ச்சி செய்யவே சென்றோம். எம்மிடம் தவறான நோக்கம் எதுவுமில்லை என்று கூறினான். கிரிஸ்தன் சொன்னது கேட்ட யவனும் ஆமாம் என்பது போல தலையை அசைத்தான்.

இவர்கள் திருந்துவார்கள் என்று எதிர்பார்த்த முனிவருக்கு இவர்கள் இவ்வாறு பொய்பேசியதும் ஆத்திரம் வந்துவிட்டது. குருவிடம் பொய்பேசும் உங்கள் இருவருக்கும் ஞானம் அடைவதற்கான தகுதி கிடையாது. உங்கள் சிந்தனைகள் முழுவதும் விலைமாதர் வீடுகளிலும், திருடர்கள் கூட்டத்திலுமே உள்ளது. நீங்கள் இருவரும் நீரும், ஒழுக்கமும் இல்லாத பாலைவன நாடுகளில் தவறான உறவில் பிறந்து, நீங்கள் ஆசைப்பட்டது போல விலைமாதர்கள், திருடர்கள், சூதாட்டகாரர்கள் சூழ வாழ்வீர்கள், என்னிடம் சொன்ன தீயவர்களை திருத்துவதற்காக என்ற அதேபொய்யை பேசி ஊரை ஏமாற்றுவீர்கள், அதனால்தான் உங்களுக்கு மரணமும் சம்பவிக்கும் என்று சாபமிட்டார்.

மதுசந்த முனிவரின் சாபத்தால் ஆச்சிரமத்தில் உள்ள மாணவர்கள் அனைவரும் பயந்துபோய் இருந்தார்கள். ஆனால் கிரிஸ்தன் மட்டும் எதுவும் நடக்காதது போல ஆச்சிரமத்தில் இருந்து வெளியேறி சென்றான். சாபத்தால் பயந்துபோன யவன் குருவின் கால்களில் விழுந்து கதறி அழுதான். தன்னை மன்னித்து அருளவேண்டும் என்று கெஞ்சினான். 

அவனுடன் சேர்ந்த சாபம் உன்னை விடாது, நீ தவறான உறவில் பிறப்பதையும், தவறான வாழ்க்கை வாழ்வதையும் மாற்ற முடியாது, ஆனால் மரணம் மட்டும் அவனது மரணத்தை போல அசிங்கமாக அமையாது என்று வாக்களித்தார்.

யவனும் அதன்பிறகு ஆச்சிரமத்திற்குள் அனுமதிக்கப்படவில்லை. அவ்வப்போது ஆச்சிரமத்திற்கு வெளியே நின்று குருவின் போதனைகளை கேட்டுவிட்டு செல்வான். ஆனாலும் அவனது விலைமாதர் வீட்டு மோகமும், திருடர்கள் மீதான ஈர்ப்பும் குறையவே இல்லை.

சில காலத்தின் பின்னர் இருவரும் மரணமடைந்தார்கள். குருவின் சாபத்தின் படி இருவரும் பாலைவன நாட்டில் தந்தை யார் என்று தெரியாமல், தவறான உறவில் பிறந்தார்கள். ஜென்ம சாபத்தால் பிறந்தவர்களுக்கு முற்பிறவியின் பொய் பேசும் குணம் மாறவில்லை. தாங்கள் தவறான உறவில் பிறந்தவர்கள் என்பதை மறைத்து தேவனால் பிறந்ததாக பொய்பேசி அலைந்தார்கள். அவர்களின் முன் ஜென்ம விருப்பம் போல விலைமாதர்கள், திருடர்கள், குடிகாரர்கள் என்று அவர்களின் கூட்டத்தை உருவாக்கினார்கள். விலைமாதர்களை திருத்துவதாக கூறி அவர்களிடம் சல்லாபித்து இருந்தார்கள். திருடர்களை திருத்துவதாக கூறி திருட்டு பணத்தில் குடி கும்மாளம் என்று வாழ்ந்தார்கள்.

இவர்களது கூட்டத்தின் அராஜகம் அதிகமாக மக்கள் மன்னனிடம் சென்று முறையிட்டார்கள். பின் அந்த நாட்டு படைகளால் கைதுசெய்யப்பட்ட கிரிஸ்தன், அரசரால் மரணதண்டனை விதிக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்டான். யவன் தன் தண்டனையில் இருந்து தப்பித்து தலைமறைவு வாழ்க்கை நடத்தி தன் ஆயுளை முடித்தான்.